تحریریه سرویس معماری معاصر

هشت معمار که نامشان تبدیل به سبک معماری شد

مترجم: احمد افلاکیان  در طول تاریخ معمارانی بوده‌اند که ایده‎های ناب و سبک‌های نوآورانه‎ی آن‌ها نسل‎های بعدی را تحت‌تأثیر قرار داده است. ایده‎هایی که برخی از...

عجیب‌ترین شرکت‌کننده‌ی دوسالانه‌ی ونیز: واتیکان و ده کلیسای کوچک‌اش

در این دوره از دوسالانه‌ی ونیز شاید عجیب‌ترین کشور شرکت‌کننده واتیکان بود. این کشور کوچک یا به عبارتی کوچک‌ترین کشور جهان که در دل ایتالیا واقع شده‌اند، به عنوا...

برندگان جوایز دوسالانه‌ی ونیز ۲۰۱۸: سوییس، سوتو دِمورا، کنت فرامپتون و دیگران

دوسالانه‌ی معماری ونیز از دیروز آغاز شد و در ابتدای این رویداد، برندگان این دوره مشخص شدند. تِم یا موضوع نمایشگاه معماری این دوره فضای آزاد نام گرفته است. ایون ...

یادبودهایی که نبودند: درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌ها

چطور یادمان‌هایی بسازیم که باعث شوند جنایت‌های گذشتگان‌مان را به یاد بیاوریم یا فراموش کنیم؟ جنبش ضدیادبود در پی پاسخ به همین سوال شکل گرفت؛ جنبشی که با ضد خاطره و مذمت سروکار داشت نه خاطره و بزرگداشت. این نوشته، درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌هاست؛ از کته کلوویتز تا ستونی که به تدریج در خاک فرو می‌رود.

از چاپ آسمان‌خراش تا اسکن بناهای تاریخی: پیش‌بینی هنرمندان درباره‌ی شغل‌های نو در سال ۲۰۳۰

بسیاری از شغل‎ها بیشتر شبیه داستان‎های علمی تخیلی هستند تا واقعیت، اما حقیقتاً تعدادی از آنها مسیری که فناوری به سمت‌اش در حرکت است را به خوبی دریافته‌اند. برای مثال«[تکنسین] چاپگرهای قطعات سازه‌ای» و «حفاظت‌گران [عناصر] هویت ملی» چندان نامحتمل به نظر نمی‎رسند. اما بیایید امیدوار باشیم [شغل‌هایی مثل] «رانندگان کِرم‌ماشین‌های[3] بلع زباله»، ‎کمی دیرتر از سال ۲۰۳۰ به وجود بیایند. در این مطلب، نگاهی خواهیم داشت به بعضی از شغل‌هایی که احتمالاً تا سال ۲۰۳۰ به وجود خواهند آمد؛ از چاپ ساختمان‌های بلندمرتبه تا اسکن بناهای تاریخی.

برای مرگ ویلیام السوپ: مردی که معماری بازی‌گونه را دوست داشت

ویل السوپ بر این باور بود که معماری تنها حرفه‌ای است که «در واقع با شادی و لذت همراه است. دیگر حرفه ها در عذاب و ترس و وحشت هستند». در این مطلب نگاهی کوتاه داریم به آثار این معمار تازه درگذشته و نظرات او درباره‌ی معماری.

نسرین فقیه: معماری از داخل به خارج

تخصصش طراحی موزه است. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم طراحی داخلی موزه، و اگر بازهم بخواهیم دقیق‌تر باشیم، مرمت و چیدمان داخلی موزه. نسرین فقیه شاید از اولین معماران زن شناخته‌شده‌ی ایرانی باشد. دکترای معماری‌اش را درسال ۱۹۶۹م از دانشگاه ونیز گرفت. در سال ۱۹۷۳م در رشته‌ی طراحی محیط از مدرسه‌ی معماری دانشگاه یِیل فارغ‌التحصیل شد. سپس به ایران آمد. فقیه در سال ۱۳۶۲، یعنی ۱۹۸۲م از ایران خارج و به فرانسه رفت، و با آغاز به کار دفترش فعالیت‌های معماری‌اش را آغاز کرد. مرمت و طراحی داخلی موزه‌ی اورسی و هچنین بازسازی گنیجنه دائم ژرژپمپیدو از تجارب او در آن سال‌ها است.

بازگشت به آینده: درباره‌ی سرای روشن و خیابان ناصرخسرو

سرای روشن در خیابان ناصرخسرو، به گواه تاریخ حک‌شده روی کاشی‌هایش، در سال 1311 تأسیس شده است: سال‌های میانی حکومت پهلوی اول و دوره‌ی آغوش گشودن به روی جهان مدرن از سویی، و نگریستن به جهان باستان از سوی دیگر. ساختمان سرای روشن، بالاتر از کوچه‌ی مروی و نرسیده به خیابان صوراسرافیل، این دو گرایش متناقض را به‌خوبی بازتاب می‌دهد: از همان بخش بالایی بنا، هم می‌توانیم فرشته‌های نیمه‌برهنه‌ای را ببینیم که از معماری اروپایی به بنا راه یافته‌اند، و هم نماد اهورامزدا را که میراث معماری دورۀ هخامنشی است. مجسمه‌ها و ستون‌ها و تزییناتِ وام‌گرفته از معماری باروک، نشانی از نوسازی پرشتاب زمانه‌ی خود هستند، و نماد اهورامزدا و کاشی‌کاری‌های برگرفته از معماری ایرانی به وسوسه‌ی گذشته گواهی می‌دهند.

الیزابت دیلر، تاثیرگذارترین معمار جهان از نگاه مجله‌ی تایم

الیزابت دیلر تنها معمار حاضر در لیست صدفرد تأثیرگذار امسال مجله تایم است. این دومین بار است که الیزابت دیلر، یکی از پایه‌گذاران آژانس معماری «دیلر-اسکوفیدو+ رنفرو»، در فهرست صد فرد تاثیرگذار مجله‌ی تایم قرار می‌گیرد. در این مطلب نگاهی داریم به دلایل این انتخاب و بعضی از آثار دیلر.
کانال تلگرام
اینستاگرام