میان‌رشته‌ای

یادبودهایی که نبودند: درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌ها

چطور یادمان‌هایی بسازیم که باعث شوند جنایت‌های گذشتگان‌مان را به یاد بیاوریم یا فراموش کنیم؟ جنبش ضدیادبود در پی پاسخ به همین سوال شکل گرفت؛ جنبشی که با ضد خاطره و مذمت سروکار داشت نه خاطره و بزرگداشت. این نوشته، درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌هاست؛ از کته کلوویتز تا ستونی که به تدریج در خاک فرو می‌رود.

 تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستان‌ها

نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان  «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان است، نه شاید هم تصویری از خود ش...

شهر، شعار و اعتراض: پاریس در مِی ۱۹۶۸

نویسنده: ورونیک وین مترجم: الیاس کهنسال دوستان امریکایی‌ام به تازگی ای‌میلی فرستاده‌اند که: «چه بلایی دارد بر سر نظام سیاسی فرانسه می‌آید؟ چرا این قدر اعتصا...

از آرزوی برگزاری جشن می ۱۹۶۸ تا فرستادن پلیس ضد‌شورش؛ گزارش کریستین راس از جنبش دفاع از منطقه‌ نوتردام دلاند (زاد)

اولین‌بار بهار 2016 به منطقه زاد رفتم، دقیقا دو سال پیش در چنین روزهایی. ترکیب آدم‌ها و نیز تنوع فعالیت‌های آنها نظرم را جلب کرد. تعداد زنان و پیران خیلی بیشتر ...

وضعیت نیروی کار در شرکت‌های مهندسین مشاور

بین کارگر و نیروی شهرسازی کمتر تفاوتی به چشم نمی‌خورد. چرا که اساساً بین منطقِ کار در یک کارخانه که درگذشته بیشتر مبنای تحلیل بود، با کار در شرکت های مهندسین مشاور کمترین تفاوتی وجود ندارد. هر کدام از این موقعیت‌ها یعنی کارخانه و شرکت، بازنمونِ شکلی از رابطه‌ی ناعادلانه بین کارفرما و نیروی کار است.

علیه فرودگاه و دنیای آن؛ گزارشی از جنبش زادیست‌ها در فرانسه

زادیست‌ها در پی یک زندگی بدیل‌اند. بیشتر آنها حامیان محیط زیست‌اند و می‌کوشند یک زندگی جمعی بنا کنند که در آن همه چیز تحت سلطه پول و منطق سرمایه‌داری نباشد.

«خانه» مکانی فیزیکی نیست، رؤیایی ذهنی است | بوی پخت‌وپز، خراشیدگیِ روی راه‌پله و خط‌های خودکار بچه‌هاست که خانه را می‌سازد

خیلی از ما تا آخر عمر دنبال خانه‌ایم، حتی اگر از اجاره‌نشینی درآمده باشیم و مسکنی برای خودمان خریده باشیم. خانه مکانی که در آن زندگی می‌کنیم نیست، یعنی در واقع اصلاً مکان نیست. خانه چیزی است که با روح و احساس ما پیوند می‌خورد. احساس تعلق و در عین‌حال امنیت و آرامش. شاید خانۀ ایدئال چیزی مثل خوشبختی باشد. گذرا، مبهم و انتزاعی. حسی که لحظه‌ای سراغمان می‌آید و ناگهان پر می‌کشد و می‌رود.

۱۰ فیلم به‌یادماندنی که ساختمان‌ها در آن‌ها نقش ایفا کرده‌اند!

۱۰ فیلم به‌یادماندنی که ساختمان‌ها در آن‌ها بازی کرده‌اند! میا فارو در فیلم فرزند رزماری، جک نیکلسون در فیلم  درخشش و دایان کیتون در آنی هال ازجمله شخصیت‌های...

دزدی‌هنری و فاجعه‌ی داوری در اعلام نتایج مسابقه پوستر «باغ ایرانی»

پایگاه مجله‌ی ویلا آثار برندگان مسابقه طراحی پوستر روز باغ ایرانی را منتشر کرد که در روز ۲۰ مهرماه ۱۳۹۶ در مراسم بزرگداشت روز باغ ایرانی در خانه گفتمان شه...

کلبه هایدگر خانه ویتگنشتاین؛ فیلسوفانی که خود خانه‌شان را معماری کردند

کلبه‌ چوبی بومی هایدگر نمایش نوعی از ایده‌آلی است که مدرنیست‌های اولیه تلاش می‌کردند آن را به دست آورند. کلبه‌ای که در آن وجود هر عنصری ضروری است و هیچ ‏چیز آن را نمی‌توان نادیده انگاشت. این کلبه‌ چوبی تأکیدی بر یک جایگاه بی‌نقص برای تبلور تفکر هایدگر در هم‌بندی بنیادی مابین زمین و آسمان، سکونت، بنا و هستی بود و به نظر می‌رسید بسیار به آنچه که یک کودک ممکن است از یک خانه ترسیم کند شباهت داشته باشد.
کانال تلگرام
اینستاگرام