منتخب سردبیر

یادبودهایی که نبودند: درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌ها

چطور یادمان‌هایی بسازیم که باعث شوند جنایت‌های گذشتگان‌مان را به یاد بیاوریم یا فراموش کنیم؟ جنبش ضدیادبود در پی پاسخ به همین سوال شکل گرفت؛ جنبشی که با ضد خاطره و مذمت سروکار داشت نه خاطره و بزرگداشت. این نوشته، درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌هاست؛ از کته کلوویتز تا ستونی که به تدریج در خاک فرو می‌رود.

 تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستان‌ها

نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان  «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان است، نه شای...

آیا اپراخانه‌ی بزرگ قاهره ابزار امپریالیسم فرهنگی بود؟

اپراخانه‌ی سلطنتی جدید در مسقط عمان و موزه‎ی لوور تازه‌ساخت ابوظبی، پرسش‌هایی اساسی را احیا می‌کنند: آیا این مؤسسه‎های جدید ابزارهایی برای سلطه‎‌گری غرب هستند؟ آیا فضاهای فرهنگی این‌چنینی همساز با زندگی اجتماعی مسلمانان‌اند؟ ادوارد سعید، اپراخانه‌ی خدیو قاهره را یک حماقت  و «آیدا» را اپرایی استعماری می‌دانست. در کتاب «فرهنگ و امپریالیسم» او، فرهنگ اروپایی با فرمان‌روایی اروپایی تقریباً مساوی انگاشته شده بود. طبق منطق سعید، باید بپذیریم که مؤسسه‎های فرهنگی جدید در خلیج فارس، نشان‎گر سلطه‎ی غرب هستند. اما آیا این همه‌ی ماجراست؟

همراه باشید

خبرنامه 

«رویدادهای معماری» را می‌پسندید؟ با عضویت در خبرنامه هر هفته در جریان مقالات منتخب، مسابقات و همایش‌های مهم پیشِ رو و آخرین آثار منتشر شده باشید.

کانال‌های تلگرام

دیگر مطالب

جریانِ ممتد تمامی مطالب تولیدی و بازنشریِ پایگاه، با تفکیک فراخوان‌ها

 تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستان‌ها

نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان  «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان است، نه شاید هم تصویری از خود ش...

نگاهی به کتاب «از شار تا شهر»

کتاب از شار تا شهر به مدد متون تاریخی و آثار و اسناد بر جای مانده و همچنین نیمرخ کالبدشناسانه موجود، سعی دارد دگرگونیهای کالبدی – فضایی آنچه امروزه شهر نامیده می‌شود را مورد ارزیابی قرار داده و به دنبال آن اوضاع و احوال اجتماعی – فرهنگی و سیاسی - اقتصادی حاکم بر جامعه که در ساختاری فضایی و کالبدی تبلور یافته را تبیین کند.

شهر، شعار و اعتراض: پاریس در مِی ۱۹۶۸

نویسنده: ورونیک وین مترجم: الیاس کهنسال دوستان امریکایی‌ام به تازگی ای‌میلی فرستاده‌اند که: «چه بلایی دارد بر سر نظام سیاسی فرانسه می‌آید؟ چرا این قدر اعتصا...

از چاپ آسمان‌خراش تا اسکن بناهای تاریخی: پیش‌بینی هنرمندان درباره‌ی شغل‌های نو در سال ۲۰۳۰

بسیاری از شغل‎ها بیشتر شبیه داستان‎های علمی تخیلی هستند تا واقعیت، اما حقیقتاً تعدادی از آنها مسیری که فناوری به سمت‌اش در حرکت است را به خوبی دریافته‌اند. برای مثال«[تکنسین] چاپگرهای قطعات سازه‌ای» و «حفاظت‌گران [عناصر] هویت ملی» چندان نامحتمل به نظر نمی‎رسند. اما بیایید امیدوار باشیم [شغل‌هایی مثل] «رانندگان کِرم‌ماشین‌های[3] بلع زباله»، ‎کمی دیرتر از سال ۲۰۳۰ به وجود بیایند. در این مطلب، نگاهی خواهیم داشت به بعضی از شغل‌هایی که احتمالاً تا سال ۲۰۳۰ به وجود خواهند آمد؛ از چاپ ساختمان‌های بلندمرتبه تا اسکن بناهای تاریخی.

اکوسوسیالیسم: مقاومت تنها راه است

یک‌چیز دیگر که مردم باید از آن آگاه شوند این است که یک آلترناتیو وجود دارد، نه یک آلترناتیو انتزاعی، بلکه یک بدیل انضمامی و امکان‌پذیر؛ اکوسوسیالیسم: یک نظارت دمکراتیک و همگانی بر تولید در راستای نیازهای اجتماعی، اما در حصار مرزهای زیست‌محیطی. چنین بدیلی مسحور و یوتوپیایی نیست؛ بلکه اکوسوسیالیسم در معنای سلبی‌اش، یک ضرورت است.

به‌سوی نظریه‌ای مارکسی در باب شهر: تمهیدات

جستار حاضر می‌کوشد با کنکاش در کارهای مارکس مقدمات مفهومی آنچه را می‌تواند در حُکم «نظریه‌ای مارکسی در باب شهر» باشد، صورت‌بندی کند و رئوس چنین نظریه‌ای را به دست دهد.

برای مرگ ویلیام السوپ: مردی که معماری بازی‌گونه را دوست داشت

ویل السوپ بر این باور بود که معماری تنها حرفه‌ای است که «در واقع با شادی و لذت همراه است. دیگر حرفه ها در عذاب و ترس و وحشت هستند». در این مطلب نگاهی کوتاه داریم به آثار این معمار تازه درگذشته و نظرات او درباره‌ی معماری.

پنج روباتی که انقلابی در آینده معماری ایجاد می‌کنند

مترجم: علی سعیدی ربات‌ها وسایلی هستند که همیشه مارا شگفت‌زده و مجذوب خود می‌کنند! توانایی آن‌ها در واکنش و حرکت به‌صورت خودکار، چه به لحاظ بصری و چه ذهنی دل‌فر...
کانال تلگرام
اینستاگرام