لیتاج محل سیاه[۱] (که «تاج سیاه[۲]» یا «تاج دوم[۳]» هم گفته می‌شود)، مقبره‌ای افسانه‌ای از مرمر سیاه است که قرار بود درست در مقابل تاج محل[۴]، در طرف دیگر رود یامونا[۵] (رود جمنا) ساخته شود. باور بر این است که شاه جهان[۶]، امپراطور مغول، می‌خواست مقبره‌ای مشابه آنچه که برای یادبود همسرش، ممتاز محل[۷]، ساخته بود، برای خودش نیز بسازد. در محافل معماران و تاریخدانان همواره بر روی واقعی بودن یا نبودن چنین طرحی برای ساخت تاج سیاه بحث بوده است. در سال ۲۰۰۹، وقتی استخر باغ مهتاب[۸] (مجموعه باغی که در شمال تاج محل و در طرف دیگر رودخانه قرار دارد) به منظور مطالعات تاریخ‌شناسی بازسازی شد، به وضوح تاج سیاه را نشان می‌داد. آیا این بدین معناست که شاه جهان در زمان طراحی تاج محل، موقعیت تاج سیاه را هم مشخص کرده بود؟

افسانه‌ها می‌گویند که برای ساخت تاج [محل]، خزانه امپراطور مغول تقریبا خالی شد. اورنگ زیب[۹] (سومین پسر شاه جهان) پس از جنگ‌هایی فرسایشی، امپراطوری مغول را به زور از دست دارا[۱۰]، پسر بزرگ شاه جهان و وارث منتخب او، به چنگ گرفت. مقابر زیبای مغولی معمولا توسط وارثان حاکمان مغول و به نشانه‌ی احترام پدرانشان ساخته می‌شدند ولی به خاطر روابط تیره‌ی خانوادگی و خزانه‌ی خالی شده‌ی مغول، وصیت منصوب به شاه جهان برای ساخت آرامگاه ابدیش در طرف دیگر رودخانه که توسط پلی به [مقبره] ممتاز [محل] وصل می‌شد، هرگز پا به عرصه‌ی وجود نگذاشت.

در حال حاضر ما در حال آماده‌کردن فرصتی برای برداشتی آزاد از این فضا در راستای موضوع «چرخش زمان[۱۱]» هستیم. موضوع به طور خلاصه، مشخص کردن این است که چه چیزی می توانست در آنجا باشد، چه چیزی باید در آنجا باشد و آینده‌ی آنجا چه می‌تواند باشد.

امروزه این شهر بیشتر به خاطر تاج [محل] شناخته می‌شود، مقبره‌ی مرمرین سفیدی که شاه جهان برای بزرگداشت ملکه‌ی عزیزش ممتاز محل، ساخته است. از دیگر اماکن دیدنی این شهر که گفته‌های بسیاری درباره‌ی شکوه این روزگاران دارند، می‌توان به مقبره‌ی اعتماد الدوله[۱۲]، که قبور والدین نور جهان[۱۳] را در خود جای داده است، و مسجد موتی[۱۴] (مسجد مروارید) اشاره کرد. با این حال، اگر مقبره‌ها را در نظر نگیریم، چیزی برای شهر باقی نمی‌ماند و این جاست که موضوع این مسابقه اهمیت خود را پیدا می‌کند.

ما به دنبال ایده‌های پیشرویی هستیم که این معیارها را از طریق یک طرح (خروجی) واحد برآورده کنند. تصمیماتی طراحانه‌ای که جسور ولی آگاهانه هستند. غیرمعمول ولی منطقی باشند. رشته‌ای که همه‌ی این قطعات کوچک را به یکدیگر ببافد. طرح‌های سنتی قابل قبولند ولی انتظار می‌رود که طرح، جانی تازه به تاج [محل] و تاریخ مغول ببخشد و مسیر حیات آن در طی قرون آتی را هموارتر کند.


[۱] Black Taj Mahal

[۲] Black Taj

[۳] the 2nd Taj

[۴] Taj Mahal

[۵] Yamuna River

[۶] Shah Jahan

[۷] Mumtaz Mahal

[۸] Mehtab Bagh

[۹] Aurangzeb

[۱۰] Dara

[۱۱] TIME TWIST

[۱۲] Itmad-ud-Daulah’s tomb

[۱۳] Noor Jahan

[۱۴] Moti Masjid

طرح برنده حاضرِ غایب[۱]

پراناو بهاراتی[۲]، چننای، هند[۳]

[۱] Presence in Absence

[۲] Pranav Bharathi

[۳] Chennai, India


برنده جایزه‌ی دوم کپسول زمان[۱]

کریستینا سمیر عبدلمسه مورکوس[۲]، اسکندریه، مصر[۳]

کریم النبوی[۴]، منامه، بحرین[۵]

محمد الجمال[۶]، کسل، آلمان[۷]

محمد احمد خمیس[۸]، مسقط، عمان[۹]

[۱] Time Capsule

[۲] Christina Samir Abdelmesseh Morcos

[۳] Alexandria, Egypt

[۴] Karim Elnabawy

[۵] El Manama, Bahrain

[۶] Mohamed el Gamal

[۷] Kassel, Germany

[۸] Mohamed Ahmad Khamis

[۹] Muscat, Oman


برنده جایزه‌ی سوم (اشتراکی) تاج سیاه[۱]

[۱] The Black Taj


برنده جایزه‌ی سوم (اشتراکی) نمونه‌ای از معماری مغول[۱]

[۱] The exemplar of Mughal Architecture


جایزه‌ی افتخاری در آغوش کشیدن[۱]

[۱] emBracement


جایزه‌ی افتخاری مقبره شکسته[۱]

[۱] The Broken Tomb


جایزه‌ی افتخاری یادبودی برای شاه جهان[۱]

[۱] Memento for Shah Jahan


جایزه‌ی افتخاری ساختن خرابه‌ای جدید[۱]

[۱] Making a new ruin


جایزه‌ی افتخاری باغ سیاه[۱]

[۱] The black bagh


جایزه‌ی افتخاری معماری استحمام[۱]

[۱] The architecture of bathing


جایزه‌ی افتخاری بی‌ینال تاج[۱]

[۱] The taj biennale


جایزه‌ی افتخاری افسانه ساخته نشده[۱]

[۱] The unbuilt legend


جایزه‌ی افتخاری تاج سیاه اتفاقی در تاریخ[۱]

[۱] Black Taj – An event in history


جایزه‌ی افتخاری شبحی از تاج[۱]

[۱] The ghost taj


جایزه‌ی افتخاری پژواک‌های دربرگیرنده[۱]

[۱] Framing echoes


جایزه‌ی افتخاری نا-سیاه[۱]

[۱] Unblack

مطالب بیشتری نیست
کانال تلگرام
اینستاگرام