یک سال از آتشسوزی و تخریب ساختمان پلاسکو میگذرد. ساختمان پلاسکو جدا از ارزشهای معماری و شهری آن به عنوان یک مرکز مهم فعالیتی در مرکز شهر تهران مطرح بوده است. وجود بیش از پانصد واحد تولیدی و تجاری با بیش از چهارهزار شاغل در صنعت پوشاک خود به تنهایی نشانگر اهمیت اقتصادی این مجوعه در اقتصاد شهر تهران بود. در این میان درهمتنیدگی ساختاری نظام مدیریت شهری تهران با سرمایهداری مستغلاتی فعال در شهر باعث شده که شهرداری و سایر نهادهای فعال در تهران کمتر توجهی به معیارهای شهر پایدار و جهانی مانند زیستپذیری و فعالیت پذیری کنند. ادامه متن
معماری
الیزابت دیلر تنها معمار حاضر در لیست صدفرد تأثیرگذار امسال مجله تایم است. این دومین بار است که الیزابت دیلر، یکی از پایهگذاران آژانس معماری «دیلر-اسکوفیدو+ رنفرو»، در فهرست صد فرد تاثیرگذار مجلهی تایم قرار میگیرد. در این مطلب نگاهی داریم به دلایل این انتخاب و بعضی از آثار دیلر.
ادامه متن
مترجم: علی اکبرزاده توضیح معمار: سرنمون باستانی قلعه بهمنزلهی پاسگاه یا دژ، بهندرت در دنیای مدرن استفاده شده است. این... ادامه متن
بسیاری از فارغٰالتحصیلان معماری در ایران، اگر نگوییم بیشترشان، بعد از اتمام تحصیل راهی جز وارد شدن به دفترهای معماری ندارند. در این دفترها، کارآموزان شرایط کاری سختی را تجربه میکنند و علاوهبراینکه معمولاً حقوقی دریافت نمیکنند، در صورت استخدام هم شرایط کاری چندان مناسبی ندارند. متن زیر که به بهانهی روز کارگر در رویدادهای معماری منتشر میشود معطوف به همین مسأله در آمریکاست و میتواند خوانندهی فارسیزبان نسبت به شرایط کاری مشابه در ایران آگاهتر کند. ادامه متن
«ایتالیا در دست ساخت» عنوان سلسلهنمایشگاههایی است که خانهی فرهنگ ایتالیا اقدام به برگزاری آنها میکند. اولین نمایشگاه از این سلسله، به بررسی آثار استفانو پوجاتی و بنجامینو سروینو با نام «فرم مهم است» تعلق دارد. از خلال آثار این دو معمار، نمایشگاه در پی اکتشاف نقش بنا به عنوان ساختهای فرهنگی و هنری در برابر دو گرایش اقبالیافتهی معاصر است: گرایش کنشگرایانه و مینیمال. اولی بر جنبههای فنی بنا از جمله انرژی تاکید دارد و دومی در گوشهی بیانگری اختصاصات زمینه و بلاغت و فصاحت خلوت گزیده است. ایدهی فرم معمارانه به مثابه بیانی فرهنگی و سیاسی به حاشیههای گفتمان معماری رانده شده است. در این پرونده به معرفی این دو معمار و رویکردها و تحلیل آثارشان میپردازیم
ادامه متن
اهمیت لرزاده در بین معماران معاصر ایران در این است که او آخرین نسل از معماران تراز اول ایران است که تحصیلاتش کاملاً در مکتب معماران سنتی بوده و بر علم و عمل معماری همزمان مسلط بوده است. بسیاری از کارهای لرزاده توسعه یا جزییات نمای بناهای استادان دیگر بوده است. هنر لرزاده در این بوده است که اثر خود را بهگونهای با اصل ساختمان ترکیب کرده است که دیگر از آن جداکردنی نیستند. ادامه متن
معماری در مقیاس بزرگ، حضور انسانی با نگاهی چند وجهی را میطلبد. انسانی که در شناخت ماهیت فضا، مصالح، تکنولوژی و از همه مهمتر جامعه و محیط پیرامون توانا باشد و در نهایت بحثهای مدیریتی نیز به این مجموعه شناخت، اضافه میشود. معماری که بیش از چهار دهه در این حرفه تجربه کسب کرده بود و حال چند ماهی است که در میان ما نیست. مهندس بهروز احمدی از آن دسته معمارانی بود که با نگاهی واقع بینانه در زندگی معمارانه خود، در میان چنین مقولههایی به خوبی و با توانایی قدم برای ساختن، برمیداشت.
ادامه متن
ساختمان پست مرکزی تبریز یکی از نمونههای شاخص معماری مدرنیستی رایج در پهلوی دوم است که با نمای شیشهای و بتنی عریانش، برای سالهای طولانی به عنوان نشانهای شهری در خیابان ارتش جنوبی تبریز ایفای نقش میکرد. فرمپردازی، مصالح، اجرا و موقعیت ممتاز این ساختمان، آن را به حق جزو آن دسته از بناهای مدرن قرار میدهد که نیازمند حفاظت و قرارگیری در ذیل عنوان «میراث معماری مدرن» هستند. با این حال پس از بیتوجهی به مرمت اصولی نمای بتنی و سطوح شیشهای ساختمان، اینک مدتی است که تغییرات سوالبرانگیزی بر روی آن در حال اعمالشدن است. از رنگ کردن سطوح بتنی گرفته تا نصب بیلبوردهای تبلیغاتی، بنرها و تبدیل فضای داخلی و یکی از طبقات آن به خردهفروشیها و بازارچهای با کارکردی مغایر عملکرد اصلی ساختمان.
ادامه متن
اواخر سال، تقریباً همزمان با حادثهی دردناک سقوط پرواز تهران-یاسوج، من در آسمان بودم و در راه چابهار. بگذارید حرف... ادامه متن
سباستین شوتایسر| عکاس در مقام یک دانشجوی عکاسی که با دوچرخه چند ماه در سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ در درههای... ادامه متن
در این متن به مرور برنامهی «معماری برای کودکان» میپردازیم که در مدرسهی «سیپ پرازا د بارسلوس» در «گالیشیا»ی اسپانیا در سال 2015 و بر روی دانشآموزان سال چهارم اجرا شده است. این برنامه میتواند سرمشق خوبی برای آشنایی کودکان با معماری باشد. چنین رویکردی مبنی بر این تفکر سازماندهی شده است که معماری تنها حرفهی شغلی یا آکادمیک نیست. معماری به عنوان یکی از اصلیترین ارکان فضای زیستشدهی هر انسانی نیاز به شناخت دارد. ادامه متن
هنر واسیلی کاندینسکی رابطه بین رنگ و ناظرانش را کاوش کرد. او با پذیرش رنگ به عنوان ناقل اولیهي بیان، از خاکستریها، قهوهایها و سیاههای کوبیسم اجتناب کرد. بنابراین در عمل او نقاشی را از نیاز به ترسیم یک کاملا جدا کرد. هدف هنر کاندینسکی این بود که موسیقی را در وسیلهای پلاستیکی تسخیر کند، تا همان احساساتی را برانگیزد که یک قطعه موسیقی میتواند از طریق سایهها و رنگها مولد باشد. ادامه متن













