میراث فرهنگی

معماری چرنوبیل: گذشته، حال و آینده

مترجم: بهاره اژدری بیست و ششم آوریل امسال، سی و دومین سالگرد حادثه‌ی هسته‌ای چرنوبیل بود. در این حادثه، انفجار رآکتور چهارِ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکرا...

یادبودهایی که نبودند: درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌ها

چطور یادمان‌هایی بسازیم که باعث شوند جنایت‌های گذشتگان‌مان را به یاد بیاوریم یا فراموش کنیم؟ جنبش ضدیادبود در پی پاسخ به همین سوال شکل گرفت؛ جنبشی که با ضد خاطره و مذمت سروکار داشت نه خاطره و بزرگداشت. این نوشته، درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌هاست؛ از کته کلوویتز تا ستونی که به تدریج در خاک فرو می‌رود.

 تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستان‌ها

نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان  «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان است، نه شاید هم تصویری از خود ش...

از چاپ آسمان‌خراش تا اسکن بناهای تاریخی: پیش‌بینی هنرمندان درباره‌ی شغل‌های نو در سال ۲۰۳۰

بسیاری از شغل‎ها بیشتر شبیه داستان‎های علمی تخیلی هستند تا واقعیت، اما حقیقتاً تعدادی از آنها مسیری که فناوری به سمت‌اش در حرکت است را به خوبی دریافته‌اند. برای مثال«[تکنسین] چاپگرهای قطعات سازه‌ای» و «حفاظت‌گران [عناصر] هویت ملی» چندان نامحتمل به نظر نمی‎رسند. اما بیایید امیدوار باشیم [شغل‌هایی مثل] «رانندگان کِرم‌ماشین‌های[3] بلع زباله»، ‎کمی دیرتر از سال ۲۰۳۰ به وجود بیایند. در این مطلب، نگاهی خواهیم داشت به بعضی از شغل‌هایی که احتمالاً تا سال ۲۰۳۰ به وجود خواهند آمد؛ از چاپ ساختمان‌های بلندمرتبه تا اسکن بناهای تاریخی.

خشونت علیه مردگان

مردم ایران برای تخریب غیرقانونی مقبرۀ اولین شاه حکومت پهلوی، با اولین حاکم شرع در دادگاه‌های انقلاب اسلامی همراه شدند. برای جلب «رضایت خدا و رسول و ائمۀ اطهار» دست به کار تخریب مقبره و شکستن سنگ قبرهای اطراف آن شدند. برای انجام یک فعل غیرقانونی با مرد قانون همراه شوی و برای جلب رضایت خدا، به هتک حرمت مقبره‌ای مشغول

بدا به حال شیراز، بدا به حال ما

تخریب سازمان‌یافته‌ی بافت‌های تاریخی در ایران پیشینه‌ی کمی ندارد. اولین تخریب‌ها در ابتدای قرن حاضر شروع شد، ولی از هم گسیختن و متلاشی کردن گسترده‌ی بافت تاریخی شهرهای ایران از اواخر دهه‌ی شصت شروع شد. ماجرایی غمناک که بر شهرهای زیادی رفت: کرمان، اصفهان، مازندران، مشهد و… . از میراث عظیم شهرهای ما، جز در انگشت‌شماری همچون یزد، چیز زیادی باقی نمانده است. امروز از آن بافت‌های زنده در شهرهای‌مان، تکه پاره‌هایی نیمه‌جان در این کوچه و آن محله به جا مانده است و حتی پیکری برای تدفینشان هم باقی نمانده.

سرنوشت خانه‌ نویسندگان معروف دنیا؛ میراثی برای ماندن / بررسی خانه‌های محل زندگی همینگوی، مارک تواین و هرمان ملویل

نویسندگان و هنرمندان جزو مفاخر هر کشور هستند بنابراین علاوه‌بر آثار ادبی و هنری به‌جامانده از آن‌ها اشیایی که استفاده می‌کردند و خانه‌ای که در آن زندگی می‌کردند هم جزو میراثی به‌شمار می‌روند که کشورها به‌جای تخریب و نابودی‌شان در حفظ آن‌ها تلاش می‌کنند. روز چهارشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۶ معاون میراث‌فرهنگی تهران خبر داد که خانه نیمایوشیج در محله خیابان دزاشیب تجریش تهران از فهرست میراث ملی خارج شده است. این خانه سال ۱۳۸۰ مصادف با سال‌مرگِ پدر شعر نو فارسی در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد اما اکنون پس‌از ۱۶ سال، اهالی محل می‌گویند که محل رفت‌و‌آمد معتادان شده است. همین خبر کوتاه تلنگری است برای مقایسه رفتار کشورهای دیگر با خانه‌های مشاهیر ادب و هنر با رفتار متولیان میراث‌فرهنگی ایران در قبال محل زندگی شاعران و نویسندگان شهیر کشورمان.

«خانه» این «شهر» ویران‌شدنی نیست؛ «خانه‌شهر» کرمان ثبت ملی شد

اواسط خرداد سال جاری بود که پس از پیگیری‌های جدی و حمایت استانداری، ثبت ملی بنای تاریخی خانه‌شهر به‌صورت جدی مطرح شد و مراحل مطالعه و بررسی تهیه پرونده ثبت این بنای تاریخی آغاز شد. خانه‌شهر کرمان سرانجام در تاریخ 14 تیر سال جاری  به شماره  31770 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و امروز 9 مرداد مراتب ثبت این اثر تاریخی به استاندار کرمان ابلاغ شد.
برج ساعت ساری

تصویری نوین از تاریخ برج‌سازیِ شمال ایران؛ برج ساعت ساری

اگر مروری بر کتب قدیمیِ نگارش یافته در بیان تاریخ مناطق شمالیِ ایران داشته باشیم و حاصل تحقیقات محققین معماری و مرمت را در حوزه‌ی فرهنگی - جغرافیاییِ موردنظر مطالعه نماییم، می‌بینیم ازجمله مواردی که بیشترین نمود را در بازگوییِ آثار و بناهای شاخص در ساحت معماری دارند، «برج‌ها» هستند. برج‌هایی با شیوه‌های ساخت و کاربریِ گوناگون؛ برج‌هایی در شهرها و روستاهای مختلف این دیار؛ بناهایی باسابقه‌ی چند صدساله و بعضاً به درازای هزار سال. آثاری که فن و نیارشِ اصولی، هنر و منطقِ زیبایی‌شناسانه را یک‌جا در خود دارند. این موارد همگی نُمایه و انعکاسی از ساختارِ وسیعِ فرهنگی و علمیِ مردمانِ این سامان است. با این حال ممکن است از برخی، تنها نام و نشانشان در لابه‌لای ورق‌های تاریخ مانده باشد.
کانال تلگرام
اینستاگرام