اختصاصی پایگاه رویدادهای معماری
فراخوان مقالات برای شمارۀ ویژۀ مجلۀ ریاضیات و هنرها با عنوان:
ریاضی و هنر: گرامیداشت خاطرۀ رضا سرهنگی (۱۹۵۲- ۲۰۱۶)
مجلۀ ریاضیات و هنرها[1]، که اکنون یازدهمین سال انتشار خود را می‌گذراند، قصد دارد شمارۀ ویژه‌ای را در سال ۲۰۱۸ به گرامیداشت خاطرۀ پروفسور رضا سرهنگی، بنیان‌گذار و رییس سازمان بریجز و برگزارکنندۀ همایش‌های سالانۀ آن، اختصاص بدهد. مقالات این شماره بر علایق پژوهشی پروفسور سرهنگی، یعنی اشتراکات تاریخی میان هنرها و ریاضیات، متمرکز است:
- معماری/هنرهای ایرانی و ریاضیات
- تناسب، کاشی‌کاری، و موزاییک‌کاری
- پیمون‌بندی و بناهای ساخته‌شده بر اساس پیمون
- هندسۀ کروی
- ریاضیات میان‌رشته‌ای و آموزش هنرها
مجلۀ ریاضیات و هنرها از مقالاتی که متضمن پژوهش‌های بدیع یا کاربردی، تفسیر یا نقد تاریخی و فرهنگی باشد، و نیز از گزارش دربارۀ پروژه‌ها، کارگاه‌ها، یا نمایشگاه‌ها در این زمینه‌ها استقبال می‌کند. شعر نیز پذیرفته می‌شود. آخرین مهلت ارسال مقالات ۱ نوامبر ۲۰۱۷ (۱۰ آبان ۱۳۹۶) است و داوری آنها به شیوۀ هم‌ترازخوانی[2] صورت خواهد گرفت.
ویراستار مهمان این شماره کارول بی‌یر[3]، مورخ هنر اسلامی، است. او هم‌اکنون دانشیار پژوهشی موزۀ پارچه در دانشگاه جورج واشنگتن و پژوهشگر مهمان مرکز مطالعات اسلامی مؤسسۀ جی‌تی‌یو[4] است.
[اطلاعات بیشتر را وبگاه انتشارات تیلور اند فرنسیس ببینید.]
دربارۀ پرفسور رضا سرهنگی
رضا سرهنگی (۳۰ تیر ۱۳۳۱- ۱۱ تیر ۱۳۹۵)، استاد برجستۀ ریاضیات در دانشگاه تاوسن[5]، ریاضی‌دان و هنرمندی پرشور بود. نخستین نمایشنامه‌اش را با عنوان «مرداب‌ها را خشک کن، پشه‌ها خواهند مُرد»، در سال ۱۳۴۸ در دورۀ دبیرستان، نوشت و رضا کیانیان آن را کارگردانی کرد. او پس از مهاجرت به ایالات متحده دکتری‌اش را در رشتۀ ریاضیات کاربردی از دانشگاه ایالتی ویچیتا[6] دریافت کرد و سال‌ها به تدریس در کالج ساوث‌وسترن در وینفیلد (کانزاس) پرداخت. تأسیس سازمان بریجز از جمله کوشش‌های دوراندیشانۀ او و مولود اشتیاقش به حوزه‌های میان‌رشته‌ای بود که در آنها ریاضیات، هنر، و علم به یکدیگر می‌رسید. همایش‌های سالانۀ بریجز، که از ۱۹۹۸ آغاز شد، اکنون به یکی از بزرگترین همایش‌های میان‌رشته‌ای در جهان تبدیل شده است که هر سال ریاضی‌دانان، هنرمندان، و دانشمندان را از سراسر دنیا برای بررسی و کشف ایده‌های نو گرد هم می‌آورد. پروفسور سرهنگی در سال‌های اخیر در تلاش برای تحقق رؤیای دیگرش، یعنی تأسیس مرکز بریجز برای پیوندهای ریاضی در هنر و علم[7] در بالتیمور بود. او همچنین در کوشش‌ها برای تأسیس مجلۀ ریاضیات و هنرها سهیم بود و تا پایان عمر نیز در سمت ویراستار آن خدمت کرد.[8] در اینجا می‌توانید یکی از مقاله‌های متأخر پروفسور سرهنگی را مطالعه کنید که به بررسی هندسی برخی طرح‌ها و گره‌ها در رساله‌ای بر‌جامانده از سدۀ هفتم هجری قمری اختصاص دارد.
[divider]پی‌نوشت[/divider]
[1] Journal of Mathematics and the Arts
[2] Peer-review
[3] Carol Bier
[4] Graduate Theological Union (GTU)
[5] Towson University
[6] Wichita State University
[7] Bridges Center for Mathematical Connections in Art and Science
[8] بنگرید به: http://www.tandfonline.com/doi/full/۱۰.۱۰۸۰/۱۷۵۱۳۴۷۲.۲۰۱۶.۱۲۶۵۹۱۰ 
