فاجعۀ پلاسکو تنها بروز قابل پیشبینی یکی از فجایعی بود که هر لحظه زندگی روزمرۀ ما را در بناها و محیطهای ناامن شهر تهران و سایر شهرها تهدید میکند. بحث مدیریت بحران در ساختمانها و شهرها بحث جدیدی نیست و مسلماً با یک نگاه ساده میتوان عمق فجایع محتمل متعددی را که هر لحظه احتمال وقوعشان زیرپوست این شهر و بهتبع شهرهای دیگر کشورمان میرود، مشاهده کرد. اما نتیجه هربار حذف است. هرچه از جنس کارشناسیهای دلسوزانه و هشدارهای تخصصی است باید حذف شود تا باور کنیم «همه چیز امن و امان است». واقعیت این است که بحث ایمنی و آماده بودن برای زمانهای بحرانی تنها تجلی عقل است و درگیری با فجایع قابل پیشگیری یا تخفیف شرط عقل سلیم که نباید آن را با توهم ترس بیمورد، به کناری راند. ادامه متن
قدیمیترین
معماری
فیلیپ جانسون حتی امروز هم سالها پس از مرگش کماکان چهرهای مناقشهبرانگیز است؛ همچون یک کاغذ تورنسل برای معماران: چهرهای به طور همزمان محبوب و فحشخور. ادامه متن
قرار است پلاسکو خراب شود. پیش از آن فراخوانی داده شده تا هر کس خاطراتش را در مورد پلاسکو بنویسد و عکسهایش را بفرستد. شمارهای از مجلۀ «آنگاه» نیز به پلاسکو میپردازد. روز موعد میرسد و مردم، بزرگان و روزنامهچیها همه جمعاند. پس از نطق غرای فلان نویسنده و صحبت در مورد طرح جایگزین توسط شهردار، پلاسکو منفجر میشود تا فردایش نوعروسی جایگزین آن شود. این داستان میتوانست حکایت مرگی طبیعی برای این پیر بلند قامت باشد. یا شاید این یکی داستان بهتری است: اگر علم کمیاب مرمت معماری معاصر میبود، پلاسکو چند صباحی از زیر بار کار رها میشد، زگیل کولرها را از بدنش میکندند، دیوارهایش را بر میداشتند و پلاسکو به عنوان سمبل ایران مدرن بازسازی و بازمتولد میشد. استیلهای جدید جای فولادهای قدیم اش را میگرفت و فروشگاههای مدرن جای قدیمیها مینشست. اینجا پلاسکو حیات دوباره میجست. ادامه متن
هنوز این پرسش به قوت خود باقی است که معانی جایگزین ساختمان پلاسکو در یک سال گذشته چه بود و هنوز نیز در سالگرد سوختن پلاسکو این امکان وجود دارد که تصمیمگیران، فرایندِ رسیدن به ساختمان جایگزین را بطور شفاف توضیح دهند. در گفتوگو با هفت سئوال زیر سعی شد تا فضای مورد نظر یکی از اهالی تهران برای یافتن معانیِ جایگزین پلاسکو روشن شود. ادامه متن
مترجم: شهابالدین تصدیقی | دانشجوی مطالعات معماری ایران. دانشگاه تهران. مقدمهی دبیر پروندهی معماری پایدار: ساختمانهای سبز تا پیش از... ادامه متن
معمارهای دنیای امروز، کودکی خود را با اسباببازیهایی چون بلوکهای چوبی و لگو به یاد میآورند. اما امروزه، بازی کامپیوتری ماین کرافت، راهنمای راه معمارهای جوان شده است. در این مطلب، به بیان مقالهای تحت عنوان «معماری ماین کرافت: معمارها، چه چیزی میتوانند از یک بازی کامپیوتری یاد بگیرند» میپردازیم. در این مقاله،Kim A O'Connell به بررسی تأثیر ماین کرافت روی آموزش و طراحی معماری پرداخته است؛ ادامه متن
صبح روز ۳۰ دیماه ۱۳۹۵ در طبقات بالایی ساختمان پلاسکو با جرقهای نابهنگام، حاصل اتصال در سیمکشی برق در مجاورت... ادامه متن
در جهانی با انتخاب های بسیار زیاد و فرصت بسیار کم، انتخاب بدیهی ما چشم پوشی از چیزهای عادی است. کارشناسارشد بازاریابی «سث گدین» میگوید که چرا وقتی که هدف جلب توجه ماست، ایدههای بد یا عجیب موفقتر از ایدههای خسته کنندهاند، دقیقا مثل اتفاقی که در پروژهی موزه گوگنهایم بیلبائو توسط فرانک گهری افتاد. ادامه متن
تهران شهری است که یک توریست غربی را گیج و منگ میکند. زلمزیمبوهای آهن و شیشه که لندن و نیویورک را تسخیر کردهاند در اینجا چندان به چشم نمیخورند و اغلب در گسترهای بِژگون از آجر و بتن محو شدهاند؛ همانطور که معماری گذشتۀ ایران نیز به طرز ملموسی از نظر غایب است. در عوض تهران فرشی است چهلتکه از بزرگراهها، بلوکهای اداری، نقاشیهای دیواری رنگ و رورفته، قصابیهای مزین به لامپهای مهتابی و نئون و البته، مراکز خرید. هیچکس (حتی خود تهرانیها) نمیدانند هویت این شهر چیست و به کدام سو پیش میرود. ادامه متن
در بستری معمارانه که بیش از ناشناختهها، به بنیانهای مرسوم بها میدهد، معماران نوظهور باید بتوانند تعادلی مناسب بین خلاقیت، دانش و تجربهی خود برقرار کنند. پاول فینچ در این متن به حمایت از ایدههای بلندپروازانه، معماران جوان را به تجربه، بلوغ و جسارت دعوت میکند. ادامه متن
یک سال از آتشسوزی و تخریب ساختمان پلاسکو میگذرد. ساختمان پلاسکو جدا از ارزشهای معماری و شهری آن به عنوان یک مرکز مهم فعالیتی در مرکز شهر تهران مطرح بوده است. وجود بیش از پانصد واحد تولیدی و تجاری با بیش از چهارهزار شاغل در صنعت پوشاک خود به تنهایی نشانگر اهمیت اقتصادی این مجوعه در اقتصاد شهر تهران بود. در این میان درهمتنیدگی ساختاری نظام مدیریت شهری تهران با سرمایهداری مستغلاتی فعال در شهر باعث شده که شهرداری و سایر نهادهای فعال در تهران کمتر توجهی به معیارهای شهر پایدار و جهانی مانند زیستپذیری و فعالیت پذیری کنند. ادامه متن
تحصیلات عالی در شرف مواجه با دگرگونی عظیمی است. بسیار محتمل است که آموزش تخصصی معماری، شامل آموزشهای ضروری برای معمار شدن، در آیندهی نزدیک عمدتا به صورت مجازی صورت گیرد. به این معنا که آتلیههای طراحی که همانا مُهر و مدال تجربیات هر معمار محسوب میشود، به صورت مجازی و احتمالا بدون ارتباط دیداری و حضوری که مشخصهی آن تجربه است، برگزار خواهد شد. این تحول، بسیاری از جنبههای شکستخوردهی آتلیههای امروزی را جبران خواهد کرد، ولی مضرات بالقوهی خود را دارد که باید پیش از رواجِ شکلِ نادرست این فرهنگ جدید مشخص شوند. این امر با شکلدادن فعالانهی روشهای جدید آموزشی و کاری میسّر خواهد بود که ظرفیتهای آموزش دیجیتال را برای ارتقای روابط اجتماعی سازنده بین دانشجویان به کار اندازند. ادامه متن













