پاتریک شوماخر

سیاست، معماری و پارامتریسیسم: در جست‌و‌جوی تفسیری برای معماری قرن بیست‌ویک

«در جهان پیشامدرن قلعه و قصر و دیگر ساختمان‌های عظیم، به همان اندازه‌ی دین و قانون و اقتصاد از اجزای اصلی ساختار سیاسی بودند. در جهان مدرن، معماری و سیاست سیستم کارکردیِ جدایی دارند.» نظریات پاتریک شوماخر، نویسنده و همکار اسبق زها حدید، چه زمانی که دفاعیه‌ای از سرمایه‌داری ارائه می‌داد و چه زمانی که پارامتریسیسم را به عنوان خوانشی از معماری قرن بیست‌ویکم معرفی می‌کرد، مورد بررسی و نقد قرار گرفته است. در این متن جک سلف، معماری، سیاست و پارامتریسیسم را در اندیشه‌ی شوماخر بررسی می‌کند
سازه و پوسته‌ی پارامتریک جی.اف.ای | برج لیوا | ا.ان.ال ۲۰۱۴

طراحی پارامتریک سبک نیست

عنوان این نوشته کاملاً واضح است. با اینکه همه‌ی کارهای ما در استودیوی نوآوری اُ.اِن.اِل ، و کرسی هایپربادی من در دانشگاه فنی دِلفت اساساً پارامتریک است، من هیچ علاقه‌‌ای به پارامتریسیسم ندارم. طراحی پارامتریک قطعاً یک سبک نیست و به هیچ عنوان نیز نباید به عنوان یک سبک به آن نگاه شود. طراحی پارامتریک یعنی مدل‌کردن رابطه‌هایی پیوسته بین اجزایی که یک کشتی یا ساختمان از آن ساخته شده است.

فرمول‌های موفقیت دفتر معماری زها حدید؛ سـازه‌های محاسبه ‌‌شده

نویسنده: گرگ لین، معمار و مخترع، در زمینه‌ی بازتعریف مدیوم طراحی با فناوری دیجیتال تخصص دارد. او همچنین در عرصه‌ی ساخت شکل‌های پیچیده و ارگونومیک به‌وسـیله‌ی ما...
کانال تلگرام
اینستاگرام