0135-A

لوئی کان معمار روشنایی و نور

موزه هنر کیمبل (Kimbell Art Museum) یکی از موزه‌های مشهور آمریکا است. لویی کان استاد بزرگ معماری، معمار این موزه بی‌نظیر است. این موزه در شهر فورت وورث در تگزاس قرار گرفته است.

لویی کان معمار روشنایی و نور

لویی کان در ۲۰ فوریه ۱۹۰۱ در جزیره اوزل واقع در استونی (روسیه) متولد شد. خانواده او در سال ۱۹۰۵ به آمریکا مهاجرت کردند و او در ۱۷ ماه مارس ۱۹۷۴ به علت حمله قلبی، دار فانی را وداع گفت. مرگ او در ایستگاه فیلادلفیا در شهر نیویورک هنگام بازگشت از مسافرت هندوستان اتفاق افتاد. او یک زندگی پر ماجرا را گذرانده است.

f8b58717-32ed-43d1-8b2b-02a310225a9a

زمان اجرای اولین ساختمان‌های کان به سال ۱۹۲۵ بر می گردد ولی تا اواسط دهه ۵۰ با اجرای چند اثر توجه آمریکا و جهان را به خود جلب کرد. در آثار کان تجریبات معماری مدرن، الهامات کلاسیکیونان و معماری قرون وسطی، معماری اسلامی و حتی آکادمیسم قرن ۱۹ اروپا را می‌توان دید. در کل می‌توان گفت او در اکثریت کارها تحت تاثیر مکتب بوزار بود و از همین رو، در کارهای او یک نوع نگرشی به تاریخ است و به خاطر همین او را به پست مدرن‌های تاریخ‌گرا نزدیک حس می‌کنیم.a629df99-387f-4128-be8d-20310facae84

تعدادی از کارهای او در حد پروژه باقی‌مانده است، پروژه‌ها در بالاترین حد و با پیچیدگی تمام طراحی شده‌اند ولی در زمان اجرا، فرم‌ها با انتخاب مصالح مناسب و غالبا طبیعی و سنتی ساده می‌شوند. کان برخلاف استادان برجسته پیش از خود نه در پی توضیح است و نه اثبات نوشته‌ها؛ گفتارش با ابهام همراه است. در کارهای لویی کان کاربرد دقیق مصالح و بیان قواعد استفاده از مصالح و تنوع استفاده کردن از مصالح مشهود است.d9ddc2a4-904e-431b-97b7-ccce368bf752

 معماری لویی کان

لویی کان نخستین معمار آمریکایی روسی تبار بود که بعد از جنگ جهانی دوم برخاست و نیز اولین کسی بود که از مکتب جهانی «فرم تابع عملکرد است» برید. معماری کان نه در قالب معماری ارگانیک فرانک لوید رایت جای می‌گیرد و نه در قالب دیگر نهضت‌های معماری مدرن، مثل مکتب معماری مدرن لوکوربوزیه و میس وندروهه.6a49fe73-f79f-44c2-8194-7ae92884719d

کان اغلب از فرم، نور و روشنایی و از فضاهایی که عملکردی بر آنان غالب است، صحبت می‌کرد. درباره نور و روشنایی نوشته است که:

نور و روشنایی حضور همه چیز را باعث می‌شود. اجسام از نور مشتق می‌شوند یا به تعبیری دیگر، هر گاه نور مصرف شود جسم حاصل می‌آید. اجسام همان‌ها هستند که به سبب وجودشان سایه به وجود می‌آید و سایه به نور تعلق دارد. نور به جانب جسم حرکت می‌کند و جسم به جانب نور و این امر محیط و جو سازندگی را به وجود می‌آورد. فرم به خود می‌گوید: من باید چیزی بسازم. در آثار کان همواره احساسی یکسان از قدمت و تازگی موجود بود. پژوهشی شدید برای تمام چیزهایی که در قبال سازندگی آدمی در تمام زمان‌ها، زیبا و منطقی بود. این اندیشه که گذشته در حال حاضر ریشه دارد.

و پژوهش به دنبال حقیقت در جمله‌ای موجز و شاعرانه از خود کان مستتر است:

آینده همان امروز است.

کان را می‌توان شاعرترین معمار در صد سال گذشته دانست.

گفته‌ها و جمله‌های معروف لویی کان

« لوکوربوزیه معلم من بود ولی این را خودش نمی دانست – تاثیر از کارهای بتن مسلح و عریان بودن ساختمان

سنتی بودن در معماری مانند سایر موارد به این معنا نیست که گذشته را دوباره تجدید کنیم، بلکه باید از آن و با امکانات معاصر استفاده کنیم.

سبک متعلق به زمان است در حالی که جوهر هنرمند ابدی است.

ارزش ساختمان با کیفیت فضاهای معماری سنجیده می‌شود.

تکنولوژی شگفت‌‌انگیز است و باید بخشی از انگیزه حرفه‌ای ما شود. اگر یک ساختمان بتواند به تکنولوژی الهام دهد بی اندازه با ارزش است.»

منبع:

ArchDailyKojaro

More Stories
ضد فضا / النا چیاوی و همکاران