تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستانها
نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان... ادامه متن
معماری
جوایز IDEAS2که سالانه توسط موسسهی ساختوساز امریکا برگزار میشود و سازندگان را به ساخت سازههای فولادی مقاوم و سبک تشویق میکند؛... ادامه متن
معمارهای دنیای امروز، کودکی خود را با اسباببازیهایی چون بلوکهای چوبی و لگو به یاد میآورند. اما امروزه، بازی کامپیوتری ماین کرافت، راهنمای راه معمارهای جوان شده است. در این مطلب، به بیان مقالهای تحت عنوان «معماری ماین کرافت: معمارها، چه چیزی میتوانند از یک بازی کامپیوتری یاد بگیرند» میپردازیم. در این مقاله،Kim A O'Connell به بررسی تأثیر ماین کرافت روی آموزش و طراحی معماری پرداخته است؛ ادامه متن
چون دارید این را میخوانید پس احتمالا علاقهای به معماری دارید، و احتمالا از آن ساختمانهای دهههای ۷۰، ۸۰، و اوایل ۹۰ میلادی که معمولا بهشان «پستمدرن» گفته میشود، زیاد خوشتان نمیآید. معماری این ساختمانها اصولا بر اساس یک سری ایدهای شکل میگیرند که وقتی معماری «مدرن» دههی ۷۰ نتوانست خود را دوباره تازه کند، مهم شدند. طراحهای آنها اغلب شاملِ تکه تکه شدن، تحریک کردن، کنایه و ارجاعاتِ معوج از سبکهای تاریخی هستند. ب ادامه متن
نویسنده: جان متکالفه[۱] مترجم: شهاب الدین تصدیقی| دانشجوی مطالعات معماری ایران، دانشگاه تهران آیا «پایداری زیستمحیطی» متکی بر قارچی زبالهخوار... ادامه متن
تأسیس: ۱۲۵۵ جمعیت: ۴۵۹۰۰۰ فاصله تا مسکو: ۱۲۳۵کیلومتر کالینینگراد که در قرن سیزدهم میلادی توسط شوالیههای فرقهی تئوتونیک[۱] بنیان... ادامه متن
در دههی ۱۹۹۰ بار دیگر به نظر میرسد كه حرفزدن بیپرده از تعهد اجتماعی ممكن شده است. ما معماران دیگر نباید خود را به این حماقت بزنیم كه میان كوششهای هنری و تعهد اجتماعی گسستی ذاتی وجود دارد. بیشتر جنبشهای هنر و معماری در صدوپنجاه سال گذشته بر پایهی برنامههای اجتماعی استوار بودند. حتی باید بسیار دورتر رویم و بگوییم كه باور به مسائل اجتماعی شكل ابتدایی ممكنِ معماری بزرگ است. این باور نه مانع، كه كاتالیزور خلاقیت است. پس چرا معماران امروز از ایدهی تعهد اجتماعی اجتناب میكنند؟ علتهای زیادی برای این بیباوری ما در كار است. بخش بزرگی از آنها به اسطورههایی بازمیگردد كه این حرفه با خود به همراه دارد. نوشتار حاضر این اسطورهها را به بحث میگذارد و دربارهی اینكه معماران چگونه باید از آنها فرابگذرند، پیشنهادهایی را طرح میكند تا معماری در دهههای پیشِ رو بتواند بار دیگر برای بخشیدن فرمی بصری به تعهد اجتماعی چراغی فراهم آورد. ادامه متن
سنت مجموعهسازی و قرارگیری مسجد جامع در کنار مقبره علما و بزرگان مذهبی (اولیاءالله) علاوه بر همه دلایل ساختاری و کالبدی معمارانه و شهرسازانه خود، دارای دلایل باطنی و معنایی خاصی است که ریشهای عمیق دارد در برخی روایات اسلامی و اعتقادات خاص معماران و مردم در نحوه تعامل انسان با روح حاکم بر مکان و اثر جاری انسانهایی که روزگاری در مکانی حضور داشتهاند - و امروز دیگر حضور کالبدی در آن مکان ندارند. مجموعه مسجد جامع و مقبره و خانقاه شیخ عبدالصمد نطنزی، یکی از مهمترین نمونههای قرارگیری مقبره یک «پیر» در جامعه انسانی در کنار یک «پیر» در جامعه کالبدی معماری (مسجد جامع) است.ادامه متن
مترجم: ساناز تولائیان| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری، دانشگاه هنر اصفهان. ایوان بان، محبوبترین عکاس معماری روی زمین است. با... ادامه متن
همهی ما آگاهیم که معمار شدن مستلزم پرشی است به سوی ناشناخته[ها]. هیچ کتابی نمیتواند شما را به کمال برای این امر آماده کند. برای ظهور در مقام معمار، ناگزیر لازم است که مسیرتان را به سوی حوزههای ناآشنا هدایت کنید: فرهنگ، سیاست، صنعت ساخت، نهادهای قانونی، استفاده کنندگان، تکنولوژیهای در حال ظهور، مهندس مشاور، تصمیم گیرندگان، اجتماعات مختلف، این فهرست بیانتهاست... و برای یک زن، حوزهی ناآشنای دیگری هم هست، چرا که او در سیستمی مشغول به کار است که چندان برای او مهیا نشده است.ادامه متن
با توجه به برگزاری دائمی مسابقههای متنوع بینالمللی، میتوانید با توجه به علائق شخصی و زمانی که میخواهید به مسابقه اختصاص دهید، مسابقهی مورد نظر خود را انتخاب کنید. با اینحال تعداد قابلتوجه رقابتهای موجود نیز میتواند به شدت گیج کننده باشد. در این متن به هفت مورد از معتبرترین مسابقات سالانهی معماری میپردازیم که برای دانشجویان قابل شرکت است.
ادامه متن
پنجرهها چیستند؟ مستطیلهایی که صبحها باید پرده را از رویشان کنار کشید و ظهر یا نزدیکیهای غروب دوباره رویشان را با پارچههای ضخیم و طرحدار پوشاند یا میلهای را چرخاند تا کرکرههای چوبی و پلاستیکی رد محوی از آنها باقی بگذارند؟ اصلاً چرا ما در خانههایمان، دفترهایمان و مدرسهها و دانشگاههایمان پنجره میسازیم؟ آیا فقط دنبال روزنههایی هستیم تا چند ساعتی نور خورشید بگذارد اشیاء را ببینیم، لباسهایمان را بپوشیم، صبحانهمان را بخوریم و کیفمان را برداریم و برویم بیرون؟ وقتی هم که در آستانهی در ایستادهایم و میخواهیم کفشهایمان را بپوشیم نگاهمان بیفتد به پنجرهی روشن و برگردیم و پرده را روی آن بکشیم؟ ادامه متن