سودمندی مطالعهی تاریخ معماری برای کیست؟ معماران؟
دانشجویان؟ یا صرفا تاریخنگاران معماری؟ ویتمن در این متن با اشاره به چالشهایی که در راه نگاشتن تاریخ معماری به دست معماران یا غیرمعماران وجود داشته است، تاریخ معماری معاصر را در مورد تجسس روشهای بیشماری میداند که ساخت، تجربه، نمایش و مفهوم فضا، تاریخ انسان را شکل میدهند. تا بدانجا که چنین مطالعاتی به هدفش در غنیکردن درک ما از ارتباطات پیچیده میرسد. این چنین مطالعاتی به کار معمارانی میآید که چنین تصمیم سیاسی را گرفتهاند که تاریخ را جدی بگیرند. ادامه متن
معماری
مسابقه طراحی پوستر روز باغ ایرانی که در هنگام اعلان فراخوان نسبت به عدم وجود جایزه و داوران متخصص باعث اعتراض برخی شده بود، پس از اعلان برگزیدگان با حداقل سه مورد کپی آثار در میان برندگان و برگزیدگان مواجه شد که این تعداد در مسابقات مشابه بیسابقه به نظر میرسد. نظر به این موضوع گفتوگویی انجام شد با نوید فلاحت، طراح گرافیک و داور مسابقات و جشنواره های متعدد طراحی که به تحلیل و نقد ساختاری دلایل بروز چنین واقعهای بپردازد. ادامه متن
در این سخنرانی بامزه و عمیق از تد هیوستون TEDxHouston, ساختمانساز دَن فیلیپس ما را به گشتوگذاری در میان چندین... ادامه متن
نویسنده: جاناتان ولز[۲]؛ مترجم: الیاس کهنسال «در برایتون، ما تختهای پزشکی را در وسط اتاق [رختکن] گذاشتیم تا بازیکنان آسیبدیده... ادامه متن
نویسنده: دایان سوجیچ |مدیر موزه طراحی لندن و استاد دانشگاه کینگزتون مترجم: فریبا شفیعی سوجیچ که اکنون مدیر موزه طراحی لندن... ادامه متن
شهر یکاترینبرگ، در نقطهای بینظیر از خط مرزی اروپا و آسیا و در پای کوههای اورال واقع شده است. این شهر با فرمان پیتر اوّل کبیر تأسیس شده و از لحاظ جمعیتی، یکاترینبرگ چهارمین شهر در روسیه و جزو دوازده شهری است که جمعیتی بالاتر از یک میلیون نفر دارند. در طول قرن هیجدهم، این شهر به عنوان مرکز تولید آهن شهرت داشته و اکنون شهری مدرن است که دارای زیرساختهایی در سطحی جهانی است که شامل سیستم قطارزیرزمینی باکیفیت و فرودگاهی عالی میشود. همچنین این شهر همین به خاطر جای دادن [تعدادی از] شناختهشدهترین مراکز هنری روسیه شهره است و یکی از مراکز اصلی ورزشی روسیه نیز شناخته میشود. یکاترینبرگ بعد از مسکو و سن پترزبورگ، دارای بیشترین تعداد مأموریتهای دیپلماتیک است. ادامه متن
«بيش از 800ميليون نفر در جهان يا در زاغهنشينهايى که از آهنپاره، چوب و گل ساخته شده زندگى میکنند يا اصلا پناهگاهى ندارند. اين روياى من بوده که براى مشکل مسکن اين افراد فکرى کنم.» اين سخنان زندهياد نادر خليلی، معمار سرشناس ايرانی و مبتکر خانههای ساده خاکی با روشهای سنتی ايرانی است که با زلزلهای که شب گذشته کرمانشاه را لرزاند و بسياری از مردم و بهويژه مردم روستاها را بیخانمان کرد، ارزش و رنگی دوباره میگيرند. ادامه متن
رها کردن یک فرد تا به علت خفگی درون دیوارها بمیرد، کاری است که در برهههایی از زمان، در نقاط مختلفی از دنیا، متاخرترین نمونهی آن در اوایل قرن بیستم در مغولستان، به عنوان یک مجازات اعدام استفاده میشده است. افسانهی استاد مانول در ادبیات اروپای شرقی، بیانگرترین روایت از چنین اعدامی را بهدست میدهد. این افسانه نسخههای متعددی دارد ولی روایت اصلی آن، در مورد یک استاد بنا است که با شیطان قراردادی میبندد که به او امکان میدهد که زیباترین صومعهی در دنیا را بسازد، به شرط آنکه در زمان ساخت دیوار اصلی، همسر باردارش را درون آن بگذارد. جیغهای همسر مانول زمانی که کریدور بدنش را محبوس میکند، صریحترین توصیف در مورد خشونت معمار است. ادامه متن
معماری امروز ما در مرحلهای بینظریه به سر میبرد: هیچ چارچوب نظری، کلانروایت یا نظامی از معیارهای ارزشی وجود ندارد تا جهتگیری معماری امروز را روشن سازد.اگر از اواخر قرن ۱۹ تا دههی ۱۹۸۰، نظریههای معماری افقی از کلیت حوزهی معماری را شکل داد، این افق امروز جایش را به انبوهی از اظهارنظرهای معماران، تاریخنگاران نظریهی معماری و اشارههایی به سایر رشتهها همچون انسانشناسی، جامعهشناسی و فلسفهی سیاسی داده است. امروز، فقط شبحی از نظریهی معماری در تعقیبمان باقی مانده است. ادامه متن
شعرخوب، مثل معماری خوب، سَخت ظریف است. نه تنها نیازمند دانستن این است که چه میخواهیم با آن بگوییم ، بلکه باید ایدهی برسازندهاش با درخورترین کلمات، که خود مدبرانه در هر بیت و بند مرتبط شدهاند، تشریح –ترجمه- شود. ظرافت کلامی شعر، بعد از ساخته شدن، افزون بر القای معنا در غایت بکارت، باید قادر باشد قلب ما را برانگیزد و زمان را بشکافد و معلق کند. شاعری چنین است؛ معماری نیز. ادامه متن
خرابهها بیان فیزیکی سختی زندگی در حضورِ گذشتهی انسانها هستند، مخصوصاً گذشتهای خشونت بار. باخرابههای جدید چه باید کرد، آیا باید آنها را بازسازی یا جایگزین کرد یا نگه داشت؟ در این متن نگاهی داریم به رویکردی بدیع در نگاهداری خاطرات خشونت. کلیسای کایزر اصلی در قرن نوزدهم به مثابهی نوعی از یادمان بود که در قرن بیستم به عنوان ویرانه و از طریق تأثیر خشونت و شرایط، به نوعِ دیگری از یادمان تبدیل شده است، یادمانی بیانگر مقیاس خسرانی که امروز غیرقابل تصور به نظر میرسد. ادامه متن
پروژه Bisate Lodge نمونه منحصر به فرد از یک منظره طبیعی و بدون آسیب ناشی از ساختوساز است؛ ساختمانهای غلاف... ادامه متن













