پروژه‌های معماری جهان

عجیب‌ترین شرکت‌کننده‌ی دوسالانه‌ی ونیز: واتیکان و ده کلیسای کوچک‌اش

در این دوره از دوسالانه‌ی ونیز شاید عجیب‌ترین کشور شرکت‌کننده واتیکان بود. این کشور کوچک یا به عبارتی کوچک‌ترین کشور جهان که در دل ایتالیا واقع شده‌اند، به عنوا...

یادبودهایی که نبودند: درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌ها

چطور یادمان‌هایی بسازیم که باعث شوند جنایت‌های گذشتگان‌مان را به یاد بیاوریم یا فراموش کنیم؟ جنبش ضدیادبود در پی پاسخ به همین سوال شکل گرفت؛ جنبشی که با ضد خاطره و مذمت سروکار داشت نه خاطره و بزرگداشت. این نوشته، درباره‌ی ضد یادبودها و دلالت‌های آن‌هاست؛ از کته کلوویتز تا ستونی که به تدریج در خاک فرو می‌رود.

پنج روباتی که انقلابی در آینده معماری ایجاد می‌کنند

مترجم: علی سعیدی ربات‌ها وسایلی هستند که همیشه مارا شگفت‌زده و مجذوب خود می‌کنند! توانایی آن‌ها در واکنش و حرکت به‌صورت خودکار، چه به لحاظ بصری و چه ذهنی دل‌فر...

گفت‌وگو با دکتر روبرتو دامیانی در باب نمایشگاه ایتالیای در حال ساخت

ساختار برنامه‌ی ایتالیا در دست ساخت طوری است که پذیرای دو نوع متفاوت از نمایشگاه‌ها باشد: تک‌نگارانه و تم‌محور. نوع اول بر آثار معماران کارکشته‌تر تمرکز دارد و نوع دوم چند اثر را از شرکت‌های مشاور مختلف که بر اساس مضامین مشترکشان انتخاب شده‌اند به نمایش می‌گذارد. نمایشگاه‌های تک‌نگارانه به صورت نمایش‌های پشت‌به‌پشت برنامه‌ریزی می‌شوند. ما دو معمار را با دو رویکرد متفاوت به طراحی معماری کنار هم می‌گذاریم. یک معمار با رویکرد نظری و دیگری کمی پراگماتیک‌تر. معتقدم این کنار هم گذاری تدبیر خوبی برای برجسته کردن هم‌سانی‌ها و تفاوت‌هاست و باب گفتگویی را میان آنان باز می‌کند و هم‌زمان، سبب فهم نگاه ویژه‌ی آنان می‌شود.

رندرهای ام.وی.آر.دی.وی درباره‌ی معماری به ما چه می‌گویند؟

مصورسازی‌های دیجیتال و جاروجنجال‌های تبلیغاتی توخالی، وجوه زشت معماری و توسعۀ شهری را پنهان می‌کنند؛ و رسانه خریدار این‌ها است. طرح پیشنهادی اخیر ام.وی.آر.دی.وی به نام رَوِل پلازا در آمستردام، مثال خوبی است از این پدیده. در آینده‌ای نه‌چندان دور، در آمستردام ساختمانی ساخته خواهد شد که طراحی‌اش را شرکت مشهور ام.وی.آر.دی.وی به انجام رسانده است؛ کوه‌پاره‌ای قابلِ‌سکونت، پوشیده از سبزه . البته به شرطی که قرار باشد تصویر خلق‌شده با کامپیوتر را که طراحان ارائه کرده‌اند باور کنیم. هرچند درواقع، هیچ ساختمانی هرگز عین رندر[۴]هایش نخواهد بود. راست آن است که ساختمان مصور[۵]، یک نشانگان[۶] است. نشانگانی که به‌خوبی نشان می‌دهد رسانه چگونه ساختمان‌ها را با عناصر بصری واهی و نوشته‌های نامربوط بازنمایی می‌کند. ارباب جراید هیچ نمی‌کنند جز پخش‌کردن قاقالی‌لی[۷]های بصری‌ای که دست‌پخت حیله‌گرترین بازیگران عرصۀ برنامه‌ریزی شهری و معماری است.

بازی ماین کرافت الهام‌بخش نسل بعدی معماران جوان

معمارهای دنیای امروز، کودکی خود را با اسباب‌بازی‌هایی چون بلوک‌های چوبی و لگو به یاد می‌آورند. اما امروزه، بازی کامپیوتری ماین کرافت، راهنمای راه معمارهای جوان شده است. در این مطلب، به بیان مقاله‌ای تحت عنوان «معماری ماین کرافت: معمارها، چه چیزی می‌توانند از یک بازی کامپیوتری یاد بگیرند» می‌پردازیم. در این مقاله،Kim A  O'Connell به بررسی تأثیر ماین کرافت روی آموزش و طراحی معماری پرداخته است؛

برترین پروژه‌های معماری سال ۲۰۱۷

بر جهان معماری در سال ۲۰۱۷ چه گذشت؟ جاناتان گلنسی، منتقد معماری پیشین «گاردین» و «ایندیپندنت» و نویسنده‌ی فعلی «بی.بی.سی کالچر» برترین پروژه‌های معماری سال ۲۰۱۷ را در این متن معرفی می‌کند. جدا از حضور همیشگی آثار ستاره‌معمارها در هر گزینشی از برترین‌ها، شاید بهتر باشد که این مجموعه را نه از منظر ساختمان‌های انتخاب شده، بلکه رویکرد مدنظر گزینش مطالعه کنیم: اینکه جهان معماری در سال ۲۰۱۷ از کدام زاویه‌ی دید گزیده می‌شود.

مبلمان شهری خلاقانه؛ سایبانی برای مردم

به گفته معمار این اثر، پروژه سایبان مردم معماری برای رویدادها و معماری به عنوان رویداد است. این مبلمان شهری سایبان‌های جمع شونده‌ای هستند که قابلیت این را دارند که مردم همانند دوچرخه بر آن سوار شوند، در طول شهر جابجا شوند، در طول خیابان گسترده شوند و ارتباط فضاهای منفصل را با یکدیگر برقرار کنند. سایبان مردم دارای سقف قابل گسترش با ارتفاع دو طبقه است که بر روی ۱۰ چرخ با صندلی قرار گرفته است.
کانال تلگرام
اینستاگرام