تأسیس: ۱۲۲۱ جمعیت: ۱.۲ میلیون فاصله تا مسکو: ۴۲۵ کیلومتر به دلیل مکان مناسب نیژنی نووگورد در کنارهی رود ولگا،... ادامه متن
قدیمیترین
معماری
شهرها روز به روز بزرگتر میشوند ، خانهها روز به روز گرانتر میشوند و فضا ها روز به روز کوچکتر میشوند. همهی اینها مردم را به سمت زندگی اشتراکی میکشاند. در زندگی اشتراکی (co-living)، شما دریک فضای خصوصی کوچک و یک فضای مشترک بزرگ با گروه بزرگتری از انسانها زندگی میکنید و از امکانات مشترکی استفاده مینمایید و فرصت مییابید که با دیگران معاشرت کنید. ادامه متن
تصور آینده: شهرسازی و معماری در عصر پساکرونا
بررسی تاثیر بیماریهای همهگیر بر معماری و شهرسازی [قسمت دوم]
وقتی میلیون ها نفر از مردم منزوی شده و از خانه کار میکنند، خانه باید چه ویژگیهایی داشته باشد؟ هنگامی که مردم نمیتوانند سفر کنند، نقش هتلها چیست؟ وقتی تجمع در اماکن عمومی مجاز نیست، شهرها و فضاهای عمومی چگونه تغییر میکنند؟ از نظر مراکز درمانی و طراحی داخلی، چه تغییراتی باید اعمال کرد؟ جزئیات معماری بهداشتی برای در امان ماندن از یک دنیاگیری دیگر نظیر بحران کنونی چگونه باید باشد؟ همه اینها سوالاتی هستند که باید هر چه سریعتر پاسخ داده شوند و معماری و رابطه آن با انسان را دوباره تعریف کنند. ادامه متن
روایت شوشترنو، برای معماران، میتواند دریچهای باشد به بازنگری، مطالعه و تفکر در راستای پاسخگویی به پرسشهایی از این دست تا بیش از پیش آگاه شویم کجا ایستادهایم، تا تکلیفمان کمی روشنتر شود با جایگاه [پیشه / رشته] معماری، میزان اثرگذاری و اثر پذیری آن و نقش و مسئولیت معمار نسبت به بسیاری از مسائل! ادامه متن
بیست و ششم آوریل امسال، سی و دومین سالگرد حادثهی هستهای چرنوبیل بود. در این حادثه، انفجار رآکتور [شمارهی] چهارِ نیروگاه هستهای چرنوبیل[1] در اوکراین سبب مرگِ آنیِ 31 نفر، پخش ابرهای رادیواکتیو در دیگر نقاطِ اروپا و تخلیهی زمینهای اطراف نیروگاه به شعاع نوزده مایل شد. اکنون که ۳۲ سال گذشته است، این منظر را از دو جانب تعبیر میکنند: یکی از جانبِ حدود و ثغور فنون مهندسی، و دیگری هراس و ویرانی. به بهانهی سالگردِ فاجعه و باران رادیواکتیوش، ما گذشته، حال و آیندهی معماری چرنوبیل را بررسی کردهایم، تا سرگذشتِ چشماندازی را که سوخته و ویران شده است اما هنوز ممکن است از خاکستر برخیزد ترسیم کنیم. ادامه متن
📽 موزهی شما: چگونه داستانهای مردم را در طراحی شریک کنیم؟
مروری بر ایدههای تعاملی و چندرسانهای یادبود ۱۱ سپتامبر نیویورک
جیک بارتون، طراح، در این سخنرانی برخی از چیدمانهای موزه ۱۱ سپتامبر و چند پروژه دیگر مانند لشکر داستانها (Story Corps) را معرفی میکند که از طریق ظرفیتهای نرمافزاری و چندرسانهای تماشاگر را به صورت فعالانه درگیر میکنند. بارتون نشان میدهد چطور از طریق این شیوه طراحی تعاملی حتی میتوان کاربر را به مشارکت گرفت و محتوای موزه یا یک پروژه تاریخ شفاهی را با داستانهای مردم عادی تکمیل کرد. ادامه متن
تونی مَنفرِد ترجمه: احمد افلاکیان نزدیک به یک سال پس از برگزاری جامجهانی ۲۰۱۴، از مجموع دوازده استادیومی که... ادامه متن
معماری و بیماری: چگونه سِل موجب خلق معماری مدرن و مینیمالیستی شد؟
بررسی تاثیر بیماریهای همهگیر بر معماری و شهرسازی [قسمت اول]
دنیاگیری بیماری کرونا در حال تغییر بسیاری از وجوه سبکزندگی ما است و طراحی شهرها و ساختمانها از این تغییر دور نیستند. بررسی چگونگی تاثیر این بیماری بر شهرسازی و معماری، نیازمند کنکاش در سابقهی رابطهی معماری و شهرسازی با بیماریهای همهگیر پیشین است. در این جستار نویسنده این رابطه را از خلال تاریخچهی تولد معماری مدرن و نقش همهگیری سل در این تحول جستوجو میکند. ادامه متن
فریب عکسها را نخورید، من در «شوشتر نو» زیستهام!
زمینهگرایی علیه زمینه: نقد پروژه «شوشتر نو»، اثر «کامران دیبا» که در معرض تخریب قرار گرفته است
اخبار جدید از شورش رادیکال ساکنین شوشتر نو علیه کالبد آن، بهانهای برای تحلیل پروژه از موضع ذینفعان و ساکنین آن است؛ کاربرانی که همواره در تحلیلها نادیده انگاشته شدند یا به دلیل عدم سپاسگذاری در برابر این اثر مورد طعن و کنایه بودهاند. نگارندهی این جستار انتقادی از قضا در این پروژه زیسته و شرایط آن را به صورت ملموس تجربه کرده است. ادامه متن
اطاقهای پنجدری با کرونا بر میگردند؟
تاملی بر امکان تغییر رابطه فرم و عملکرد با نیازهای نوظهور درمانی و خانهنشینیهای دورکاری
اگر معماری را به عنوان امری فرهنگی و رسوب تجربه زیسته یک جامعه در قالب کالبد بدانیم بعید است که امروز بتوانیم از اثرات دنیاگیری یک بیماری بر آیندهی معماری صحبت کنیم. اما بشر در کوتاه مدت هم بازنگریهایی در شیوه زیست و سکونت خود اعمال کرده است یکی از مثالهای این امر واکنشهای دفاعی و یا پیشگیرانه در برابر تغییرات بزرگی همچون بحرانها است. ادامه متن
قصههای آشپزخانه
نگاهی به زندگی اشتراکی از دریچهی آشپزخانههای عمومی
خانه اساساً یک ساختار فرهنگی است که محدودیتهای منعطف آن چهارچوبهای فیزیکی را پشت سر می گذارد. بنابراین خانه و آشپزخانهی آن، موجودیتی مبهم هستند.
این متن در حین سفر با قطار سریعالسیر در ژاپن، از توکیو به کوبه نوشته شده است، که بخشی از سفر تحقیقاتی برای بازدید از آشپزخانههای گروهی و دیگر فضاهای مشترک خانوادگی در سراسر دنیا است. سفر از شمال سنگال آغاز شد و بعد از آن به صورت ناهمگن، ولی نه تصادفی، سنگاپور، تایلند، مکزیک، کانادا، ژاپن، چین، سوید، پرو و سوییس را دنبال کردیم. ادامه متن
ترامپ چگونه به معماری (و شهرها) گند زد؟
از بالا بردن ارتفاع ساختمانها تا ندادن دستمزد پیمانکاران، ترامپ همواره به حرفهی معماری بیاحترامی کردهاست.
پیش از آنکه در نقش استیک فروش، مُبلغ فحش، پیشکسوت در استفاده از کرمهای برنزهکننده، و رئیس جمهور معروف شود، ترامپ غول معاملات ملکی بود؛ ولی نه از نوع محترمشان. موسسهی ترامپ انبوهی از معاملات بد و ساختمانهای مبتذل را پشت سر خود به جا گذاشتهاست. از رها کردن تمام یک شهر و سود بردن از مرگ و فروپاشی آن گرفته تا کلک زدن به معماران و ندادن دستمزد آنها؛ در اینجا لیست کوتاهی از بدرفتاریهای او نسبت به معماری و معماران آورده شده است. ادامه متن