مترجم: زهرا بادامچی| دانشجوی مطالعات معماری ایران. دانشگاه تهران. این پروژه، نوسازی انبار آجری ساخته شده در سال... ادامه متن
جامعه معماری
«این مسئلهی بناست كه در بنیادِ ناآرامی اجتماعی امروز خفته است - معماری یا انقلاب». قریب به یك قرن از نگارش این جمله به دست لوكوربوزیه میگذرد و بااینحال اگر كسی پا در راه تبیین نسبت معماری و امر سیاسی بگذارد، نمیتواند نسبت خود را با این ادعای اضطرابآور معین نكند: نقش معماری در ناآرامیهای اجتماعی امروز چیست؟ حد و حدود تاثیرگذاریاش تا كجاست؟ آیا معماری میتواند به معنای دقیق كلمه «انقلابی» باشد و وضع موجود را بهطور كلی تغییر دهد؟ یا در یك كلام معماری با انقلاب چه نسبتی دارد؟ مقالهی پیش رو به مصاف این سوالات رفته است. ادامه متن
مترجم: شهاب حبیبی لطفا از خاطرات اولیهتان از زها، آشناییتان، تجربیاتتان در مدرسهی معماری انجمن معماری و تجربهی کارکردن با هم... ادامه متن
دقیقاْ چه چیزی یک محیطِ انسانساخت را «خانه» میکند؟ چه نوع محرومیت یا خطری قدرت این را دارد که فرد را به ترک خانهاش وادارد؟ چگونه یک شخص میتواند پس از مهاجرت به اجتماع و سرزمینی غریب، همچنان هویت و ارتباط اجتماعی را احساس کند؟ آیا فرآیند ساکن شدن در یک شهر جدید – هر چقدر هم طولانی- لزوماْ به تشکیل «خانه» میانجامد؟ آیا بعد از سالها نزاع، ویرانی، و دوری از سرزمین مادری، امکانی برای بازگشت به «خانه» وجود دارد؟ میتوان آنچه از دست رفته را باز هم کشف کرد؟ آن هم در مکانی که دیگر قابل تشخیص نیست. ادامه متن
بسیاری از فارغٰالتحصیلان معماری در ایران، اگر نگوییم بیشترشان، بعد از اتمام تحصیل راهی جز وارد شدن به دفترهای معماری ندارند. در این دفترها، کارآموزان شرایط کاری سختی را تجربه میکنند و علاوهبراینکه معمولاً حقوقی دریافت نمیکنند، در صورت استخدام هم شرایط کاری چندان مناسبی ندارند. متن زیر که به بهانهی روز کارگر در رویدادهای معماری منتشر میشود معطوف به همین مسأله در آمریکاست و میتواند خوانندهی فارسیزبان نسبت به شرایط کاری مشابه در ایران آگاهتر کند. ادامه متن
نویسنده: ولادیمیر بلوگوفسکی (۱۹۷۰، اودسا، اوکراین) بنیانگذار شرکت عامالمنفعهی «پروژهی موزهداری بینقارهای» در نیویورک است. تمرکز این شرکت، برگزاری نمایشگاههای معماری... ادامه متن
آیا تاکنون به این موضوع اندیشیدهاید که ضعف عملکردی ساختمانهای ما تا چه حد به این دلیل است که زنان آن را طراحی نمیکنند؟ آیا تأسفبار نیست که در جهان تنها درصدِ کمی از زنان در طراحیِ محیطی که خودشان در آن زندگی میکنند، دخیل هستند؟ متخصصان حوزهی جنسیت ادعا میکنند که اگر زنان بیشتری طراح بودند، میتوانستند شیوهی کارکرد، شمایل و حسِ شهرهای ما را تغییر دهند؛ نه بهخاطرِ جنسیتشان، بلکه بهخاطر دادهی بیشتری از نظر هوشِ خلاقِ انسانی که آنها به شیوهی طراحی شهرهای ما و حل مشکلاتمان اضافه میکنند. ادامه متن
در بستری معمارانه که بیش از ناشناختهها، به بنیانهای مرسوم بها میدهد، معماران نوظهور باید بتوانند تعادلی مناسب بین خلاقیت، دانش و تجربهی خود برقرار کنند. پاول فینچ در این متن به حمایت از ایدههای بلندپروازانه، معماران جوان را به تجربه، بلوغ و جسارت دعوت میکند. ادامه متن
پیش از این در تاریخ ۸ دیماه ۱۳۹۶، یادداشتی با عنوان «جایزه در وضعیت خاورمیانه» از دکتر محسن اکبرزاده از... ادامه متن
نویسنده: ارشیا اقبالی/ دبیر پرونده معماری امروز کجاست؟ تصور کنید متنی دربارهی فیدل کاسترو میخوانید. طبعاً اگر محتوای متن در... ادامه متن
من از حقوق تو حمایت میکنم حتی اگر با تو مخالف باشم. ما معماران ایرانی امضا کننده این بیانیه، منهای... ادامه متن
به زعم پاول فینچ حرفهی معماری، از یادمانها تا بحران مسکن باطناً به روابط سیاسی پیوند خورده است. نویسنده: پاول... ادامه متن