جامعه معماری

معمار یا «معمارِ زن»؟ چه کسی می‌خواهد معمار زن باشد؟

ما همگی، فارغ از جنسیتمان، خواستار تحقق ارزش کارمان هستیم. اما برخلاف تلاشی که می‌کنیم کنترل نگاهی که دیگران بر ما دارند همواره در اختیار ما نیست. کارن برنز در این متن برای بیان دیدگاهش در مورد به‌کارگیری اصطلاح معمار زن و مسابقات معماری تک جنسیتی زنانه، به رابطه‌ی پیچیده‌ی موجود میان فرهنگ و عاملیت فردی می‌پردازد.

بی‌مسئولیتی در سازمان نظام مهندسی ساختمان: پیام فراخوان ایده‌ی سرپناه موقت برای زلزله‌زدگان چیست؟

شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی ساختمان فراخوان ایده برای اسکان موقت زلزله‌زدگان منتشر کرده است؛ فراخوانی که مهلت ارسال آثارش تا پایان ماه آبان است و برای ارسال ...

دعوت از معماران برای‌ کمک به زلزله‌زدگان / اعلام فراخوان «معماران جهادی»

انجمن «معماران جهادی» تشکلی تازه‌تاسیس است که تلاش دارد به عنوان حلقه‌ی واسط متخصصین معماری، شهرسازی و عمران با تشکل‌های خیریه و گروه‌های جهادی عمل کند....

۹ تیپ شخصیتی مختلف از داوران در حوزه‌ی هنر و معماری که هر شخصی ممکن است با آن‌ها مواجه شود

بدون شک هیئت‌داوران، پایه و اساس مسابقات متعدد، جلسات دفاع پایان‌نامه و ژوژمان‌های پایان‌ترم مراکز آموزشی هنر و معماری را تشکیل می‌دهند. ضمناً، موفقیت و یا شکست آینده کاری بسیاری از دانشجویان به‌طور گسترده‌ای در دست اعضای هیئت منصفه‌ای است که به بررسی کارهایشان می‌پردازند. در مورد رشته معماری و برخی رشته‌های هنری به‌ویژه هنرهای جدید، به جهت اینکه یک موضوع بین‌رشته‌ای با تأثیرگذاری در طیف گسترده‌ای از علوم است، اکثر اعضای هیئت منصفه در حوزه‌ای خاص و تنها یکی از شاخه‌ها متخصص هستند. این موضوع باعث می‌شود داوری طرح‌ها هیجان‌انگیز و غیرقابل‌پیش‌بینی باشد.

مداخلات فراقانونی: پرسش‌هایی درباره‌ی جایگاه دبیرخانه‌ی مسابقات معماری و شهرسازی

چهار سال پیش بود که به سبب ناداواری‌های مشهود در مسابقات معماری به ستوه آمدیم و رفته رفته جمعی کوچک را شکل دادیم تا در راستای سالم سازی و برای ساماندهی به مسابقات، هماهنگ و گروهی تلاش کنیم.  هسته اولیه این هسته، متشکل از هشت نفر بود و همه چیز داشت خوب پیش می‌رفت تا اینکه جمعی از داوران خاطی مسابقات، از موضوع مطلع شدند و در یک تبانی آشکار باعث از هم پاشیدن کارگروه مسابقات و به انحراف کشیدن مسیر ساماندهی مسابقات شدند. در نتیجه آنچه امروز به عنوان دبیرخانه مسابقات خودش را به اصرار و اجبار بر جامعه معماری تحمیل می‌کند، با آرمان و اهداف آن حرکت سالم اولیه فاصله بسیاری دارد.

مهاجرت چالشی پیچیده و اضطراری از جنس فضاست

دقیقاْ چه چیزی یک محیطِ انسان‌ساخت را «خانه» می‌کند؟ چه نوع محرومیت یا خطری قدرت این را دارد که فرد را به ترک خانه‌اش وادارد؟ چگونه یک شخص می‌تواند پس از مهاجرت به اجتماع و سرزمینی غریب، همچنان هویت و ارتباط اجتماعی را احساس کند؟ آیا فرآیند ساکن شدن در یک شهر جدید – هر چقدر هم طولانی- لزوماْ به تشکیل «خانه» می‌انجامد؟ آیا بعد از سال‌ها نزاع، ویرانی، و دوری از سرزمین مادری، امکانی برای بازگشت به «خانه» وجود دارد؟ می‌توان آنچه از دست رفته را باز هم کشف کرد؟ آن هم در مکانی که دیگر قابل تشخیص نیست.

دیوید مارکز معمار برجسته بریتانیایی و خالق چشم لندن درگذشت

دیوید مارکز پیش از هر چیز برای چشم اندازی که در طراحی بصر‌ی‌ مکان‌های عمومی و سمبلیک یک شهر و روحیه کارآفرینی که داشت ستایش میشد. او که به همراه همسرش جولیا بارفیلد از بنیانگذاران شرکت معماری مارکس بارفیلد هستند بیشتر با دو پروژه مشهور چشم لندن و برج آی ۳۶۰ شناخته می‌شوند. آن‌ها ایده‌های خود را در بسیاری از شهرهای جهان اجرا کرده اند.

زنان در معماری

همه‌ی ما آگاهیم که معمار شدن مستلزم پرشی است به سوی ناشناخته[ها]. هیچ کتابی نمی‌تواند شما را به کمال برای این امر آماده کند. برای ظهور در مقام معمار، ناگزیر لازم است که مسیرتان را به سوی حوزه‌های ناآشنا هدایت کنید: فرهنگ، سیاست، صنعت ساخت، نهادهای قانونی، استفاده کنندگان، تکنولوژی‌های در حال ظهور، مهندس مشاور، تصمیم گیرندگان، اجتماعات مختلف، این فهرست بی‌انتهاست... و برای یک زن، حوزه‌ی ناآشنای دیگری هم هست، چرا که او در سیستمی مشغول به کار است که چندان برای او مهیا نشده است.

زندگی در چمدان؛ مصاحبه مدیر نوآوری مجله‌ی AR، سیمون استرسون با ایوان بان، عکاسِ معماری

مترجم: ساناز تولائیان| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری، دانشگاه هنر اصفهان. ایوان بان، محبوب‌ترین عکاس معماری روی زمین است. با چمدان‌ها و در اتاق‌های هت...
کانال تلگرام