نویسنده: شارون لم[1] مترجم: علی جاودانی هر اثر معماری موفقیتی اقتصادی و اجتماعی به شمار نمی‌رود؛ اما اصطلاحی هراس‌انگیز وجود... ادامه متن
فرانک لوید رایت، با نام اصلی فرانک لینکلن رایت، (۱۸۶۷- ۱۹۵۹) نامی شناخته‌شده در عرصه‌ی معماری است. او در طول... ادامه متن
ریاست روابط عمومی و امور نمایشگاه‌های موسسه‌ی فرهنگی موزه‌های بنیاد، درباره‌ی خبر تخریب موزه‌ی دفینه تکذیبیه‌ای به تحریریه‌ی رویدادهای معماری... ادامه متن
میدان ولیعصر، پس از سال‌ها چهره کارگاهی خود را برچید و یکی دیگر از پروژه های عمرانی شهرداری تهران، در قلب یکی از خاطره انگیزترین و مهم‌ترین میدان‌های شهر به بهرده‌برداری رسید. در این میان، بار دیگر، مساله‌ای اساسی از نگاه مجریان و منتقدان پنهان ماند: مساله حق ساكنان شهر نسبت به حضور و استفاده از خیابان‌ها و فضای شهری. ادامه متن
مسوولان موزه‌ی پول یا دفینه (به مالکیت بنیاد مستضعفان)، با استفاده از مشغولیت شهر به مناظره اقدام به تخریب موزه دفینه (پول) کردند. این بنا اثر «کمال کمونه» و «نظام عامری» و تحت نام حقوقی بنیاد فرانک لوید رایت ساخته شده است. ادامه متن
نویسنده: پیتر مارکوزه مترجم: آیدین ترکمه دغدغه‌ی اصلی این فصل، همان چیزی است که من هدف نهایی نظریه‌ی شهریِ انتقادی... ادامه متن
روش‌های جدید و خلاقانه‌ی تأمین مالی را باید به‌عنوان ابزار وسیله‌ای خنثی در نظر گرفت که اگر در بستری شفاف و سالم به‌منظور تأمین منافع عمومی همه‌ي شهروندان به کار گرفته شوند می‌توانند به‌عنوان یکی از منابع پایدار مالی شهری به‌حساب آیند؛ اما اگر کلیت اقتصاد یک شهر، ساختاری رانتی و آلوده به انواع فساد داشته باشد، در به‌کارگیری این‌گونه روش‌ها هم فساد و سوء‌استفاده راه پیدا می‌کند. ادامه متن
مسئله‌ی شهری پیش و بیش از هر چیز دیگری، مسئله‌ای سیاسی/اقتصادی است. نکته‌ی مهمی که غفلت از آن می‌تواند به برداشت‌های غلط و گمراه‌کننده‌ای همچون حمایت از تخصص‌گرایی در شورای شهر بیانجامد. ادامه متن
فضل الرحمان خان در سال 1929 در مرکز بنگلادش در جایی که امروزه داکا[6] می‌نامند به دنیا آمد، ولی آن موقع هند بریتانیا نام داشت. او پس از اتمام تحصیلاتش در رشته‌ی مهندسی عمران، در سال 1952 بورسی تحصیلی برای سفر به امریکا دریافت کرد و در دانشگاه ایلینوی[7] در شیکاگو به ادامه تحصیل پرداخت.
موفقیت بزرگ فضل الرحمان خان طرح جدیدی بود که در آن، ساختمان بر یک هسته مرکزی فولادی تکیه نمی‌کرد بلکه قاب خارجی ساختمان ایستایی آن را حفظ می‌کرد. چند دسته لوله‌ی عمودی این قاب را تشکیل می‌دادند که استحکام شگفت‌انگیزی را ایجاد می‌کردند و ساختمان را در مقابل بادهای بسیار تند و زلزله محافظت می‌کردند. این طرح همچنین فضای بیشتری درون ساختمان در اختیار می‌گذاشت.
ادامه متن
این بار به غرب کشور پهناور ازبکستان می‌رویم. به شهر تاریخی خیوه. خیوه شهری است با مجموعه‌ای از بناهای تاریخی... ادامه متن
به ادعای «الیسون کیلینگ»، اگر بخواهید گورستان شخصی خود را در بریتانیا بنا کنید، به شکلی می‌توانید این کار را... ادامه متن
شهرت می نیز مسیری همچون هانس مایر و آندره لورسا[17] پیمود. در تاریخ معماری مدرن از نام می ذکر چندانی نمی‌رود. اینکه او هنگامی که به شوروی رفت دیگر معماران آلمانی مشغول تقویت زبان انگلیسی خود بودند، تنها دلیل این امر نیست. می معماری حرفه‌ای بود که وقتی با مشکل تدارک مسکن برای مردم کشور مواجه شد، نقش خود را نه در پروردن پیش‌نمونه‌هایی برای تولید انبوه که در ساختن آن‌ها در عمل می‌دید. و چنین هم کرد: 15000 تا از آن‌ها را ساخت؛ خانه‌هایی که هنوز که هنوز است مردم در آن‌ها ساکن‌اند. ادامه متن