نقشه طرح توسعه دانشگاه های تهران و علوم پزشکی تهران تحت عنوان «شهر دانش، دانشگاه کارآفرین، سبز و هوشمند» به تصویب نهایی هیات امنای دانشگاه رسید. ادامه متن
کاخ خدایار خان یا شهر شگفت‌انگیز یکی از بزرگ‌ترین قصرهای آسیای مرکزی و برجسته‌ترین بنای تاریخی شهر خوقند است که به دلیل تزئینات باشکوه اش مشهور است. این کاخ بین سال‌های ۱۸۶۳ تا ۱۸۷۵ میلادی توسط آخرین خان خوقند روی خرابه‌های ارگ قبلی ساخته‌شده است. هرچند که کاخ از نمای بیرونی خیره‌کننده است، اما بااین‌حال بازدیدکنندگان باید به حیاط کاخ و اتاق‌های آن بروند تا بتوانند شاهد شکوه و عظمت این بنا شوند.
این کاخ درگذشته ۱۱۴ اتاق و ۷ حیاط داشت؛ اما امروزه اگر شما مایل به دیدار از موزه باشید ما ۱۹ اتاق بازسازی‌شده و ۴ حیاط را آماده بازدیدند.صنعتگرانی از همین منطقه و همچنین از بخارا برای بازسازی این کاخ فراخوانده شده‌اند و در حال حاضر کار پیچیده بازسازی در حال انجام است. ادامه متن
کارول راتی به معماری واکنش گرا علاقه دارد، او آثار شگفت‌انگیزی با کمک گروهش در آزمایشگاه "SENEable City" واقع در دانشگاه ام آی تی می‌سازد البته به‌وسیله جمع‌آوری دادههای که ما آن‌ها را تولید کرده‌ایم! او از دادههای خام مثل تماسهایی که میگیریم، آشغالهایی که دور میریزیم، برای تولید مجسمات زیبایی از زندگی شهری ما استفاده میکند. او و گروهش محیطهای تعاملی جذابی ساخته‌اند، از آبی رقصان و متحرک تا چراغی پرنده که به صورتی ساده از حسگرهای مختلف استفاده می‌کنند. ادامه متن
دنیل لیبسکیند ایده‌های بسیار بزرگی دارد. در اینجا، او ۱۷ عبارت را که زیربنای دید او نسبت به معماری را تشکیل می‌دهد با ما در میان می‌گذارد، ناب، پرمخاطره، احساسی، رادیکال و این‌ها الهام‌بخش هر روند جسور خلاقانه‌ای هستند. ادامه متن
ساختمانی مانند این را هرگز ندیده‌اید. خانه‌های سحرآمیز، ساخته‌شده از بامبو که توسط «الورا هاردی» و گروه همراهش در جزیره بالی ساخته است. که هر گوشه آن پیچاپیچ، خمیده و غافلگیرکننده هستند. بامبو از هر قانونی سر باز می‌زنند زیرا آن‌ها به‌خودی‌خود اسرارآمیز بوده و هیچ‌یک از دو سر بامبو باهم یکسان نیستند، بنابراین هر خانه، پل و حمام به‌طور پیچیده‌ای کاملاً منحصربه‌فرد است. در این سخنرانی زیبا الورا با نمایش تصاویری از سه بُعد، پتانسیل بامبو را هم به‌عنوان یک منبع پایدار و جرقه‌ای برای تخیل مطرح میکند. او می‌گوید،«ما باید قوانین خودمان را اختراع کنیم.» ادامه متن
چرا ما به نوآوری‌های معماری نیاز داریم؟ زیرا چندان‌که شهرهای جهان تحت رشد انفجاری هستند، نابرابری اقتصادی نیز تشدید می‌شود. محله‌های ثروتمند و فقیرنشین در کنار یکدیگر رشد می‌کنند و فاصله طبقاتی بین آن‌ها گسترش می‌یابد. معماری به‌عنوان هنر چیدمان چه در فضای داخلی و چه در عرصه کلان باید راه‌حلی ارائه دهد، حالا در این بحث روشنگرانه، معمار تدی کروز از ما می‌خواهد که در توسعه شهری از پایین به بالا تجدیدنظر کنیم. او تجربیاتی ارزشمند از محله‌های فقیرنشین تیجوانا مطرح میکند، کروز به بررسی هوش خلاق ساکنان شهرهای فقیرنشین می‌پردازد و چشم‌انداز تازه‌ای در مورد آنچه ما می‌توانیم از مکان‌های که در آن‌ها کمبود منابع هست یاد بگیرند ارائه می‌دهد. ادامه متن
استارتاپ «راهکارهای شهر سبز» به‌تازگی از «درخت شهری» به‌عنوان راهکاری خلاقانه برای مقابله با آلودگی هوای شهرها رونمایی کرده است. درخت شهری درواقع دیواری گیاهی است که قادر است به‌اندازه‌ی ۲۷۵ درخت هوا را تصفیه کند. ادامه متن
شهر تهران شهری بزرگ، با اهمیت، ارزشمند، مقدس و باشکوه است، اما نیازمند روحی در خور بزرگی خویش است. این روح را شهروندانش باید از سرگردانی نجات دهند. نظریه‌پردازان در این میان، فقط روح زمانه را در نظریه پایه گردآوری و انسجام می‌بخشند و به زایمان آن کمک می‌کنند. ادامه متن
کیفیت زندگی در «پایتخت ۱۴۰۰» بر اساس چشم‌انداز هدف‌گذاری‌شده برای ۵۵ شاخص در ۷ حوزه مرتبط با شهر، به تصویر... ادامه متن
تفکیک جنسیتی اجباری در مکان‌های منفرد، دسترسی زنان به عرصه‌ی عمومی را کاهش می‌دهد، در حالی که تفکیک داوطلبانه موجب افزایش دسترسی زنان می‌شود. ادامه متن
دهه‌ی ۱۹۷۰ آغازگر عصر جدیدی در مباحثات فضای شهری بود. اگرچه پروژهی نظریهپردازی و پژوهش تجربی از آغازین نوشتههای آن دهه تاکنون پیشرفت قابل ملاحظهای داشته، اما درونمایههایی که آن زمان شکل گرفتند هنوز هم باقی هستند. اقتصاد سیاسی، پساساختارگرایی و پوپولیسم شهری اگر چه در نکوهش سلطهی سرمایهداری اشتراک دارند، اما فهم هریک از آن‌ها از روابط فضایی و محیطِ ساخته‌شده به گونهای است که چشم‌انداز هر یک از آن‌ها از شهرِ به لحاظ اجتماعیْ عادلانه و استراتژیهای پیشنهادیشان برای نیل به تحول اجتماعی متفاوت است.
ادامه متن
دهه‌ی ۴۰ شمسی، به گفته‌ی برخی صاحب‌نظران، در احیای هنرهای سنتی ایران، دورهای پراهمیت است. فارغ از علت‌های این امر، با مهدی ابراهیمیان و ویولت دهقانی که هر یک ابتدا در راه‌هایی جداگانه و بعداً همراه باهم سهمی در این زمینه داشتند به گفت‌وگو نشستیم. مهدی ابراهیمیان حدود پنجاه سال پیش برای تهیه طرح آرایش فضای داخلی مهمانسرای شاه‌عباس (هتل عباسی) و اجرای آن انتخاب شد. او هم با شیوه‌های گوناگون هنرهای اصیل ایرانی آشنا بود و هم برای زنده کردن آن شور و شوق فراوان داشت. آشنایی‌اش با بسیاری از هنرمندان اصفهانی که در آن زمان با فقدان زمینه‌ی فعالیت، کمکم گوشه می‌گرفتند نیز عامل دیگری در انتخاب او بود. به‌علاوه، طی اجرای این طرح، جوانان تازه‌کار را نیز عملاً آموزش دادند. ادامه متن