معرفی کالینینگراد؛ از شهرهای میزبان جام جهانی

تأسیس: ۱۲۵۵

جمعیت: ۴۵۹۰۰۰

فاصله تا مسکو: 1235کیلومتر

کالینینگراد که در قرن سیزدهم میلادی توسط شوالیه‎های فرقه‎ی تئوتونیک[1] بنیان گذاشته شد و قبلاً به نام کونیگسبرگ[2]، پایتخت پروس شرقی[3] شناخته می‌شد، بالغ بر ۴۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد و یکی از بندرگاه‎های مهم دریای بالتیک روسیه و دروازه‎ی ورود آن به اروپا است.

در طول تاریخ پر فراز و نشیب آن، این شهر باستانی اروپایی خانه‎ی متفکران و هنرمندان زیادی از جمله فیلسوفی چون امانوئل کانت[4] بوده است؛ کسی که سراسر عمرش را در این شهر به سر برد و در دانشگاه محلی آن تدریس کرد. همچنین آهنگساز برجسته ریشارد واگنر[5] و نویسنده‌ی رومانتیک ای.تی.ای. هوفمان[6] نیز از ساکنان این شهر بوده‌اند.

کلیسای بازسازی شده‌ی جامع کونیگسبرگ که مربوط به قرن چهاردهم میلادی است، مایه‎ی مباهات کالینینگراد است. همراه با دو کلیسای دیگر، ارتدوکس و پروتستان، کلیسای جامع نماد صلح وآشتی است.

این ناحیه از عصر کلاسیک باستان به عنوان منبع اصلی کهربا[7]ی اروپا شناخته شده بوده‎ است. نزدیک به نود درصد معادن کهربای جهان در این مکان قرار گرفته ‎است. صنعت کهربا هنوز تجارت کلیدی این شهر است و هر ساله هزاران گردشگر را به خود جذب می‎کند.

ناحیه‎ی کالینینگراد دارای سواحل دست‌نخورده و کاج تپه‎ماسه[8] است؛ از زیبایی‎های زبانه‎ی ساحلی کورشسکایا[9] که در سال ۲۰۰۰ میلادی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده ‎است.

تجمع‌گاه هواداری فیفا

مکان: میدان مرکزی

ظرفیت محل:۱۵۰۰۰

ارزش‎های فرهنگی و تاریخی: میدان مرکزی مکانی تاریخی در محدوده‎ی مرکزی شهر است. در طول دوران زمامداری آلمانی‎ها، قلعه‎ی پادشاه در این مکان قرار داشته ‎است که ساختمان خانه‎ی شوروی در میانه‎ی قرن گذشته به جای آن ساخته شد. امروزه این میدان میزبان رویدادهای بزرگ همگانی، کنسرت‎ها و جشنواره‎هاست. محدوده‎ی میدان در کرانه‎ی خوش منظره‎ی دریاچه و در تقاطع خیابان های اصلی شهر قرار گرفته است.

استادیوم

استادیوم کالینینگراد مکانی چند منظوره است. در کنار میزبانی مسابقه‌های فوتبال، دیگر مسابقات ورزشی و کنسرت‎ها نیز در آن انجام می‎شود.

پوستر

ورزشکاری که روی این پوستر تصویر شده، نماد روحیه‎ی آزاد شهر و منطقه است که با چشمانی که نگاهشان به سوی آینده است، هم پذیرای امر قدیم است و هم امر جدید.