منتخب سردبیر

مطالبی که شایسته توجه بیشتری هستند.

گونه‌شناسی: میدان | نگاهی به کنترل فضایی میدان‌ها در گذر تاریخ

وقتی می‌گوییم «میدان عمومی» باید از خود بپرسیم این عموم کیستند یا چیستند؟ چه کسی مالک این فضاست؟ چه چیزی آن را جمعی می‌کند؟ لازمه‌ی دموکراسی این است: توانایی و قدرت داشتن در به پرسش کشیدن نهاد قدرت.  این مالکیتِ دولتی نیست که ضامن عمومی بودن یک مکان است، بلکه کنش‌های پرسش‌گرانه و تضارب آراست که می‌تواند مکانی را مکانی جمعی کند. به همین سبب است که بر میدان مثل خود دموکراسی نظارتی موشکافانه اعمال می‌شود و عموماً جایی مخاطره‌آمیز است.

از توالت‌های جمعی تا محفظه‌های انفرادی: نگاهی به تاریخ توالت‌های عمومی

تحول توالت‌های عمومی از آبریزگاه تا سانیست، از توالت‌های جمعی تا محفظه‌های انفرادی و روند تجهیز توالت‌های مردانه و بعد زنانه، سیری پرافت‌وخیز در تاریخ دارد.

آیا آموزش مجازی می‌تواند آینده‌ی آموزش معماری باشد؟

تحصیلات عالی در شرف مواجه با دگرگونی عظیمی است. بسیار محتمل است که آموزش تخصصی معماری، شامل آموزش‌های ضروری برای معمار شدن، در آینده‌ی نزدیک عمدتا به صورت مجازی صورت گیرد. به این معنا که آتلیه‌های طراحی که همانا مُهر و مدال تجربیات هر معمار محسوب می‌شود، به صورت مجازی و احتمالا بدون ارتباط دیداری و حضوری که مشخصه‌ی آن تجربه است، برگزار خواهد شد. این تحول، بسیاری از جنبه‌های شکست‌خورده‌ی آتلیه‌های امروزی را جبران خواهد کرد، ولی مضرات بالقوه‌ی خود را دارد که باید پیش از رواجِ شکلِ نادرست این فرهنگ جدید مشخص شوند. این امر با شکل‌دادن فعالانه‌ی روش‌های جدید آموزشی و کاری میسّر خواهد بود که ظرفیت‌های آموزش دیجیتال را برای ارتقای روابط اجتماعی سازنده‌ بین دانشجویان به کار اندازند.

با انتشار ۳۷اُمین شماره‌ی همشهری معماری، چراغ این نشریه خاموش شد

۳۷اُمین شماره‌ی «همشهری معماری» در ۱۴۸ صفحه و با قیمت ۱۲هزار تومان منتشر شد. این شماره آخرین مجلد از فصلنامه‌ی معماری موسسه‌ی همشهری است و این نشریه زین پس دیگر منتشر نخواهد شد. همشهری معماری از سال ۸۹ ابتدا به صورت ماه‌نامه و سپس به صورت فصلنامه منتشر می‌شود و از پاییز ۹۱ تا به امروز مدیریت و سردبیری آن بر عهده‌ی محمد یاراحمدی است. یاراحمدی علاوه بر فصلنامه‌ی همشهری معماری، سردبیری پایگاه رویدادهای معماری را نیز بر عهده دارد.

دیوارها، دیوارها، دیوارها؛ مقابله با مهاجرین و پناه‌جویان یا تبلور نمادین سیاست؟

در این مقاله به بررسی تاریخچه‌ی این «دیوارکشی‌ها» در قالب نمایش پوپولیستی دولت‌ها مبنی بر نیاز بیشتر به دیوارهای حقیقی و فرهنگی برای مقابله با «مهاجران غیر مجاز» و «تهدیدهای تروریستی» پیش رو می‌پردازیم.

راهنمای طراحی شهری برای دیکتاتورها / «میدان»ها و بعد انقلابی فضاهای عمومی

اعتراضات چند سال اخیر در نقاط مختلف جهان مکرر نام «میدان»ها را در اخبار به گوش رسانده است؛ این مقاله توضیح می‌دهد که چگونه طراحی شهری امکان مشارکت‌های عمومی خصوصا برای اعتراضات گروهی را فراهم می‌کند و چگونه حکومت‌های توتالیتر با علم به این موضوع با تهدید یا گستردگی شدید میدان رفتارهای اجتماعی را کنترل می‌کنند.

بستِ توحیدخانه: نمونه‌ی مترقی به رسمیت شناختن فضای اعتراض عمومی

بستِ توحیدخانه: نمونه‌ی مترقی به رسمیت شناختن فضای اعتراض عمومی در ادوار مختلف تاریخ و در فرهنگ‌های مختلف پاسخ‌های متمایزی به این نیاز داده شده است. فضای بست ...

چرا شهرها شورش می‌کنند؟

دیوید هاروی بیان می‌کند که شهرها با جذب مازاد سرمایه و کار نقشی حیاتی در انباشت سرمایه ایفا می‌کنند. نتیجه‌ی این گسترش آشفته اما «به فقر کشیدن»، «پرولتریزه شدن» و «ازخودبیگانگی» اکثریت گسترده‌ای از ساکنین شهری است. این مارکسیست بریتانیایی، در کتاب «شهرهای شورشی: از حق به شهر تا انقلاب شهری» پس‌زمینه‌ی آشوب شهری را به تصویر می‌کشد. شهرهای شورشی دیوید هاروی توضیح فرآیند شهری شدن سرمایه است.

سردرگمی در پنل‌های بی‌پایان گفت‌و‌گو: پایان نظریه؟

معماری امروز ما در مرحله‌ای بی‌نظریه به سر می‌برد: هیچ چارچوب نظری، کلان‌روایت یا نظامی از معیارهای ارزشی وجود ندارد تا جهت‌گیری معماری امروز را روشن سازد.اگر از اواخر قرن ۱۹ تا دهه‌ی ۱۹۸۰، نظریه‌های معماری افقی از کلیت حوزه‌ی معماری را شکل داد، این افق امروز جایش را به انبوهی از اظهارنظرهای معماران، تاریخ‌نگاران نظریه‌ی معماری و اشاره‌هایی به سایر رشته‌ها همچون انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه‌ی سیاسی داده است. امروز، فقط شبحی از نظریه‌ی معماری در تعقیبمان باقی مانده است.

معماری به مثابه‌ شاعری

شعرخوب، مثل معماری خوب، سَخت ظریف است. نه تنها نیازمند دانستن این است که چه می‌‌خواهیم با آن بگوییم ، بلکه باید ایده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی برسازنده‌اش با درخورترین کلمات، که خود مدبرانه در هر بیت‌ و بند مرتبط شده‌اند، تشریح –ترجمه- شود. ظرافت کلامی شعر، بعد از ساخته شدن، افزون بر القای معنا در غایت بکارت، باید قادر باشد قلب ما را برانگیزد و زمان را بشکافد و معلق کند. شاعری چنین است؛ معماری نیز.

اصول ایجاد شهر تاب‌آور چیست؟

شهرهای تاب‌آور بایستی تا جای ممکن به‌صورت دولت‌شهری اداره شوند تا قادر باشند حقوق اولیه‌ی مردم را تشخیص داده و از مشارکت شهروندان استقبال کنند. البته این موضوع در مورد ساکنین نیمکره‌ی جنوبی خیلی صدق نمی‌کند؛ جایی که دولت‌هایشان هیچ‌گاه سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های اساسی برای فقرا را به توسعه ساختمان‌های تجاری ترجیح نمی‌دهند.

سیاست، معماری و پارامتریسیسم: در جست‌و‌جوی تفسیری برای معماری قرن بیست‌ویک

«در جهان پیشامدرن قلعه و قصر و دیگر ساختمان‌های عظیم، به همان اندازه‌ی دین و قانون و اقتصاد از اجزای اصلی ساختار سیاسی بودند. در جهان مدرن، معماری و سیاست سیستم کارکردیِ جدایی دارند.» نظریات پاتریک شوماخر، نویسنده و همکار اسبق زها حدید، چه زمانی که دفاعیه‌ای از سرمایه‌داری ارائه می‌داد و چه زمانی که پارامتریسیسم را به عنوان خوانشی از معماری قرن بیست‌ویکم معرفی می‌کرد، مورد بررسی و نقد قرار گرفته است. در این متن جک سلف، معماری، سیاست و پارامتریسیسم را در اندیشه‌ی شوماخر بررسی می‌کند
کانال تلگرام
اینستاگرام