منتخب سردبیر

مطالبی که شایسته توجه بیشتری هستند.

 تخت فولاد در تنگنا: چرایی زوال تدریجی گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان با کندوکاو در ماهیت گورستان‌ها

نویسنده: کسری شهبازبیگی | دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران در دانشگاه هنر اصفهان  «شهر مردگان روی دیگر جامعه زندگان است، نه شاید هم تصویری از خود ش...

آیا اپراخانه‌ی بزرگ قاهره ابزار امپریالیسم فرهنگی بود؟

اپراخانه‌ی سلطنتی جدید در مسقط عمان و موزه‎ی لوور تازه‌ساخت ابوظبی، پرسش‌هایی اساسی را احیا می‌کنند: آیا این مؤسسه‎های جدید ابزارهایی برای سلطه‎‌گری غرب هستند؟ آیا فضاهای فرهنگی این‌چنینی همساز با زندگی اجتماعی مسلمانان‌اند؟ ادوارد سعید، اپراخانه‌ی خدیو قاهره را یک حماقت  و «آیدا» را اپرایی استعماری می‌دانست. در کتاب «فرهنگ و امپریالیسم» او، فرهنگ اروپایی با فرمان‌روایی اروپایی تقریباً مساوی انگاشته شده بود. طبق منطق سعید، باید بپذیریم که مؤسسه‎های فرهنگی جدید در خلیج فارس، نشان‎گر سلطه‎ی غرب هستند. اما آیا این همه‌ی ماجراست؟

بازگشت به آینده: درباره‌ی سرای روشن و خیابان ناصرخسرو

سرای روشن در خیابان ناصرخسرو، به گواه تاریخ حک‌شده روی کاشی‌هایش، در سال 1311 تأسیس شده است: سال‌های میانی حکومت پهلوی اول و دوره‌ی آغوش گشودن به روی جهان مدرن از سویی، و نگریستن به جهان باستان از سوی دیگر. ساختمان سرای روشن، بالاتر از کوچه‌ی مروی و نرسیده به خیابان صوراسرافیل، این دو گرایش متناقض را به‌خوبی بازتاب می‌دهد: از همان بخش بالایی بنا، هم می‌توانیم فرشته‌های نیمه‌برهنه‌ای را ببینیم که از معماری اروپایی به بنا راه یافته‌اند، و هم نماد اهورامزدا را که میراث معماری دورۀ هخامنشی است. مجسمه‌ها و ستون‌ها و تزییناتِ وام‌گرفته از معماری باروک، نشانی از نوسازی پرشتاب زمانه‌ی خود هستند، و نماد اهورامزدا و کاشی‌کاری‌های برگرفته از معماری ایرانی به وسوسه‌ی گذشته گواهی می‌دهند.

آزمون کارآموزی یا مگر دیوانه‌ایم که معمار شویم؟

بسیاری از فارغٰ‌التحصیلان معماری در ایران، اگر نگوییم بیشترشان، بعد از اتمام تحصیل راهی جز وارد شدن به دفترهای معماری ندارند. در این دفترها، کارآموزان شرایط کاری سختی را تجربه می‌کنند و علاوه‌براینکه معمولاً حقوقی دریافت نمی‌کنند، در صورت استخدام هم شرایط کاری چندان مناسبی ندارند. متن زیر که به بهانه‌ی روز کارگر در رویدادهای معماری منتشر می‌شود معطوف به همین مسأله در آمریکاست و می‌تواند خواننده‌ی فارسی‌زبان نسبت به شرایط کاری مشابه در ایران آگاه‌تر کند. 

گونه‌شناسی حمام‌های عمومی؛ نگاهی به حیات حمام‌های عمومی در جهان

از عهد کهن و در سراسر جهان، حمام‌های بخار و گرمابه‌ها در حیات اجتماعی ایفاگر نقش بوده‌اند: بستری که در آن کاربرانی از هر طبقه‌ی اجتماعی عریان می‌شدند و این بستر بزنگاهی غنی برای معماران فراهم می‌کرد. در این متن نگاهی داریم به سنت‌های معطوف به حمام‌های عمومی در جهان.

یا اکو سوسیالیسم یا نابودی!

دیدگاه اکو سوسیالیسم در مورد انرژی باید بر روی سه مقوله به‌عنوان سه‌نقطه ورود تمرکز کند: کربن‌زدایی، دموکراتیزه‌کردن و کالایی‌زدایی انرژی. کربن‌زدایی منابع انرژی نیازمند مبارزات سیاسی سنگینی ضد صنایع مصرف‌کننده‌ی سوخت‌های فسیلی است

انتقام‌گیری مکان‌های بی‌ارزش؛ ریشه‌یابی ظهور پوپولیسم سیاسی در نابرابری‌های منطقه‌ای

بر اساس مقاله پیشِ رو این قطع ارتباط (بین مناطق پویا و انباشته و مناطق روبه‌زوال)، بسیاری از «مکان‌های بی‌ارزش» را به سمت طغیانی سوار بر امواج پوپولیسم سیاسی سوق داده است.

ریچارد فلوریدا متأسف است

برای سال‌ها ریچارد فلوریدا به ارائه و بیان نظریه‌ی خود در مورد «طبقه خلاق» پرداخت، اما جدیدترین اثر او اقراری است به‌اشتباه بودن این نظریه.فلوریدا یکی از تأثیرگذارترین متفکران حوزه شهر پس از جنگ جهانی دوم است. اکنون او به همه اعلام می‌کند که اغلب تصوراتش در مورد شهر اشتباه بوده است.

یادداشت‌هایی در باب اوربانیسم: لوفور، کاستلز-آلتوسر و مارکس

وجه اشتراک بین عقاید لوفور، آلتوسر و کاستلز این است که ایدئولوژی در سیتی کارکرد دارد. بااین‌همه، سیتیِ لوفور و کاستلز کاملاً با یکدیگر متفاوت است.لوفور استدلال می‌کند که فضا سیاسی است و تولید فضا را می‌توان به تولید هر کالای به خصوصی تشبیه کرد. بنابراین برای او، آن چیزی که بدان نیاز است نه ایجاد یک علم بلکه فهم این است که فضا چگونه ساخته و تصاحب می‌شود. لوفور به مفهومِ هژمونیِ گرامشی اشاره و هم‌زمان شیوه‌هایی را تبیین می‌کند که در آن‌ها فضا برای سلطهِ طبقهِ ستمگر ابزارسازی می‌شود. در کنار این، امر شهریِ لوفور متشکل است از ۳ مفهوم: فضا، زندگی روزمره و بازتولیدِ روابطِ سرمایه‌داری.

زنانِ ناپیدا: چگونه زنان معمار از تاریخ معماری حذف شدند؟

تاریخ متناقض معماری زنان بسیاری را از این عرصه ناپیدا کرده است. مالکیت معنوی آثار معماری در ارتباط با آثاری که در همکاری با معماران زن و مرد به انجام می‌رسد، تنها به نام مردان تمام می‌شود. منع از حق معنوی، معماران و دانشجویان زن جوان را بدون الگویی وامی‌نهد و باعث می‎شود آنها عملاً فکر کنند که زنان در تاریخ این حرفه غایب بوده اند. در این متن نگاهی داریم به چالش‌ها و موانعی که در ناپیدایی زنان در تاریخ معماری نقش دارند.
کانال تلگرام
اینستاگرام