دیگر مطالب

جریانِ ممتد تمامی مطالب تولیدی و بازنشریِ پایگاه، با تفکیک فراخوان‌ها

اعلام نتایج مسابقات محدود طراحی میادین چابهار | میدان امام خمینی (ره)، میدان سرخس و میدان ۲۲ بهمن

دبیرخانه‌ی مسابقات محدود طراحی میادین چابهار، برندگان خود را از میان طرح‌های ارسالی برای طراحی میدان امام خمینی(ره)، میدان سرخس و میدان ۲۲ بهمن انتخاب کرد. در ا...

تعهدی برای انسان‌ها، متن تقدیرنامه‌ی هیئت داوران پریتزکر ۲۰۱۸ از بالکریشنا دوشی

معمار هندی، بالکریشنا دوشی مدت‌هاست اهداف جایزه‌ی معماری پریتزکر را به بهترین نحو نمایش می‌دهد. او بیش از شصت سال است که در معماری فعالیت می‌کند و خدمات مهمی به بشریت کرده است. در این متن نگاهی داریم به بیانیه‌ی هیئت ژوری جایزه‌ی پریتزکر که این جایزه را به‌دلیل معماری فوق‌العاده‌ی دوشی در صدها ساختمانی که ساخته؛ تعهدی که نسبت به کشورش و اجتماعاتی که برای آنها طراحی می‌کند، ابراز داشته؛ تاثیر او به‌عنوان معلم؛ و الگویی که برای متخصیصن و دانشجویان سراسر جهان در طول فعالیت حرفه‌ایش به‌وجود آورده است، این جایزه را به وی اهدا می‌کند.

چرا المان‌های شهری مشهد باید اسباب بازی باشند؟

تداوم ده سال سابقه برگزاری جشنواره المان‌های نوروزی تحت عناوین مختلف، در بستری که مدیریت‌های کوتاه‌مدت و جهت‌گیری‌های رادیکال سیاسی هر جریان غیر حاکمیتی را می‌تواند فرسوده کند، نشان از اصالت حرکتی جمعی و عمومی دارد. بعد از یک دهه این جشنواره با توسعه‌ای همه جانبه مواجه شده که ریشه در کثرت هنرمندان، شیوه‌ها و حتی جریانات هنری دارد. از این رو طبیعی است که تضارب آراء و تمایز میان اندیشه‌ها در این باب بروزی جدی داشته باشد. با این حال در روزهای اخیر، چالش‌هایی پیچیده‌تر در مسیر این حرکت بروز کرد که یادداشت ذیل تلاش دارد زاویه‌هایی مغفول را در گفت‌وگوی طرفین آشکار کند.

هفت پروژه از بالکریشنا دوشی که باید بشناسید

بالکریشنا دوشی به عنوان برنده‎ی جایزه‌ی پریتزکر ۲۰۱۸ که بالاترین افتخار حرفه‌ای در معماری جهان است، انتخاب شد. برای ۷۰ سال، دوشی با تأثیر بالایی بر کشور خود هند، از طریق پروژه‌های مسکونی، مدرسه، بانک، تئاتر و خانه‌سازی برای اقشار کم‌درآمد، به گفتمانی از معماری و طراحی شهری شکل بخشیده است. در اینجا هفت نمونه از کارهای وی معرفی شده‌اند که نمایانگر احترام دوشی به فرهنگ شرق است و نشان دهنده‎ی اشتیاق او برای مشارکت در پیشرفت کشورش از طریق طراحی آثار اصیلی است که کیفیت زندگی مردم را بالا می‌برد.

زنانِ ناپیدا: چگونه زنان معمار از تاریخ معماری حذف شدند؟

تاریخ متناقض معماری زنان بسیاری را از این عرصه ناپیدا کرده است. مالکیت معنوی آثار معماری در ارتباط با آثاری که در همکاری با معماران زن و مرد به انجام می‌رسد، تنها به نام مردان تمام می‌شود. منع از حق معنوی، معماران و دانشجویان زن جوان را بدون الگویی وامی‌نهد و باعث می‎شود آنها عملاً فکر کنند که زنان در تاریخ این حرفه غایب بوده اند. در این متن نگاهی داریم به چالش‌ها و موانعی که در ناپیدایی زنان در تاریخ معماری نقش دارند.

طرح شدیدتر از LEZ در لندن اجرایی می‌شود؛ تهران هنوز اندر خم یک کوچه

شهردار لندن در یک اقدام جسورانه و با عبور از طرح موسوم به «مناطق کم‌انتشار آلاینده (LEZ)» بنا دارد با اجرای نسخه «Ultra» از بهار ۲۰۱۹، ابرمحدودیت‌های ترافیکی بر...

مذهب آینده‌گرایی (Cult of Futurism)

سرکی کوتاه به سایت دانشکدۀ «سای‌آرک» (Sci-Arch) کافیست تا آدرنالین خون آدم بالا برود. از سای‌آرکی‌ها می‌خواهند که آن‌جا را توصیف کنند، یکی می‌گوید «تخیل فراتر از مرزها»، دیگری می‌گوید «در یک کلمه سای‌آرک یعنی بووووم»، چیزی شبیه به آتش‌بازی که ما با دهان باز و متحیر به آن چشم دوخته‌ایم. رباط‌ها ماکت می‌سازند و دانشجویان طرح‌هایی در باب نقش معماری پازلی در شکل‌گیری اجتماع فراکتال آینده ارائه می‌کنند. هرچند بخشی از تحیر ما ماحصل جادوی تصویر است، تصاویری که برای ما بیرونی‌ها، تحیر و تخدیر می‌سازد، اما انگار در واقعیت هم آن‌جا بازی دیگری در جریان است. حس می‌کنی که چقدر عقب هستی و وقتی در ایران زندگی کنی، می‌گویی «ما کجاییم و آن‌ها کجا»! جمله‌ای که در این روزگار پرحسرت ما، ذیل خیلی از پست‌های تلگرامی که خوبی آن‌ور آبی‌ها را نشان می‌دهد، نوشته می‌شود. چه خاکی باید بر سرمان بریزیم یا کمی رسمی‌تر، چه باید بکنیم؟

رندرهای ام.وی.آر.دی.وی درباره‌ی معماری به ما چه می‌گویند؟

مصورسازی‌های دیجیتال و جاروجنجال‌های تبلیغاتی توخالی، وجوه زشت معماری و توسعۀ شهری را پنهان می‌کنند؛ و رسانه خریدار این‌ها است. طرح پیشنهادی اخیر ام.وی.آر.دی.وی به نام رَوِل پلازا در آمستردام، مثال خوبی است از این پدیده. در آینده‌ای نه‌چندان دور، در آمستردام ساختمانی ساخته خواهد شد که طراحی‌اش را شرکت مشهور ام.وی.آر.دی.وی به انجام رسانده است؛ کوه‌پاره‌ای قابلِ‌سکونت، پوشیده از سبزه . البته به شرطی که قرار باشد تصویر خلق‌شده با کامپیوتر را که طراحان ارائه کرده‌اند باور کنیم. هرچند درواقع، هیچ ساختمانی هرگز عین رندر[۴]هایش نخواهد بود. راست آن است که ساختمان مصور[۵]، یک نشانگان[۶] است. نشانگانی که به‌خوبی نشان می‌دهد رسانه چگونه ساختمان‌ها را با عناصر بصری واهی و نوشته‌های نامربوط بازنمایی می‌کند. ارباب جراید هیچ نمی‌کنند جز پخش‌کردن قاقالی‌لی[۷]های بصری‌ای که دست‌پخت حیله‌گرترین بازیگران عرصۀ برنامه‌ریزی شهری و معماری است.
کانال تلگرام
اینستاگرام