نویسنده: گئورگی‌یوا
مترجم: افشین اشعری


در بیشتر مواقع محیط شهری به‌عنوان محیطی‌ بی‌روح و خسته‌کننده در نظر مردم تداعی می‌شود. در ذهن آن‌ها مسیر هرروزه از خانه تا محل کار پر از خیابان‌های خاکستری و ساختمان‌های صلب است و شهرها پر از فضاهای رهاشده هستند. مواجه و طراحی این فضاها دغدغه و وظیفه مشترک طراحان محیط شهری است و مشخصاً این امر اتفاق ساده‌ای نیست. یک طرح خوب می‌تواند چهره یکنواخت محیط شهری را بازسازی کند.

urban-artwork-01

اثری در حوزه هنر شهری

تیمی متشکل از ۱۰۰ معمار و طراح این مشکل را با رویکردی خاص و نوآورانه حل کردند. طراحان با استفاده از عناصر موقتِ و اینستالیشین های هنر شهری، سایت خود را از یک محیط سرد و بی‌روح به محیطی‌ ویژه در مدت ۳ روز تغییر دادند.

تغییر منظر شهری در یک‌شب

پروژه در سطح زمین در نقطه کانونی عبور و مرور مردم روی ایستگاه مترو در مرکز شهر سانتیاگو در شیلی اجراشده است. این تغییر یا به عبارتی بهتر، این دگرگونی دقیقاً طی یک‌شب اتفاق افتاد و تأثیر آن به‌گونه‌ای است که رهگذر شتاب‌زده‌ای که به سمت ایستگاه شلوغ مترو می‌رود یا از آن‌ خارج می‌شود را نیز سرگرم و شگفت‌زده می‌کند. طراحان یک چیدمان جدید و روباز با استفاده از پارچه‌هایی‌ با سطح پلی‌اتیلن را به وجود آورده‌اند. خطوط، فلش‌ها، رنگ‌های متفاوت و حتی کلمات و نشانه‌ها و تابلوها به پیاده‌رو و دیوارها پیوند زده‌شده‌اند تا یکنواختی روزمره را بشکند. طرح این فضا درواقع تفسیر و بازتاب پویایی فضای این سایت است. عابران پیاده مربع‌هایی‌ را که با عناصر رنگی‌ متمایز می‌شوند، دنبال کرده و راه خود را می‌یابند.

urban-artwork-02

تماشای شهر با چشمان و نگاهی ‌تازه

نتیجه این طرح باورنکردنی است. محیط بی‌روح که صرفاً برای عبور روزمره استفاده می‌شد، تبدیل به میدان عمومی‌ شهری پرانرژی و پر جنب جوشی شد. ناگهان محیط هرروزه شهری به فضایی سرزنده و تجربه‌ای جدید در هرروز تغییر شکل داده بود. مردم ترغیب شدند که یک محیط شهری شناخته‌شده را از نگاهی‌ دیگر کنکاش کنند. آن‌ها به راه رفتن، لحظه‌‌ای ایستادن، نگاه کردن و ملاقات کردن دعوت شدند و درواقع فعالیت‌های روزانه‌ خود را به صورتی‌ ویژه‌تر از معمول درک و تجربه کردند.

urban-artwork-03

هنر شهری و دیوار سلفی

طراحی این سایت به تعامل عمومی‌ با استفاده از کاربری‌های جدید سرعت بخشید. در میان این کاربری‌ها زیر فضاهایی با عناوین محل کانونی، نقطه ملاقات و دیوار سلفی پدید آمدند. در نقطه کانونی یک صحنه نمایش بداهه‌ای برای هنرمندان خیابانی در نظر گرفته‌شده بود. محل ملاقات به‌صورت استراتژیک درجایی‌ تعبیه‌شده که رفت آمد به مترو با بیشترین تنوع بصری همراه است و این فرصت را در اختیار مردم قرار می‌دهد تا چهره‌ای آشنا را در جمعیت پیدا کنند. محبوب‌ترین فضا برای گرفتن عکس دیوار سلفی بود. دیوار از طرح‌های متفاوت برای عکس‌هایی‌ جذاب پوشیده شده بود. بیشتر از ۱۰۰۰ عکس خودبه‌خود در کمتر ا‌ز دو روز در فضای مجازی منتشر شد. به این صورت، طرح تعامل عمومی‌ در فضای مجازی مردم را ترغیب کرد و این سایت شاهد حضور افراد بیشتری شد.

urban-artwork-04

طراحی با مردم به‌عنوان نقطه مرکزی یا هدف

دلیل موفقیت این پروژه، هدف طرح بود که این باربر خلاف چیزی که در اکثر پروژه‌های شهری شاهد هستیم، خیابان‌ها و ساختمان‌ها نبودند. در اینجا مردم موضوع و هدف اصلی‌ هستند و این زندگی‌ شهری است که در پس‌زمینه فضای رنگ‌آمیزی شده قرارگرفته است. طراحان پروژه درکی قوی و عمیق از عرصه عمومی‌ را با تشخیص بزرگ‌ترین پتانسیل برای توسعه یعنی شهروندان به‌عنوان مهم‌ترین جزء فضا وزندگی شهری را نمایش می‌دهند. طراحان با موفقیت توانستند این فضا را با معرفی‌ فعالیت‌های شهری و تشویق و رونق فعالیت‌های اختیاری احیاء کنند و آن‌ها به یک اثر هنری تبدیل کنند. در اینجا تعریف و اهمیت هنر بسیار بالاتر از زیبایی‌ محض و درواقع تعریف‌کننده فضاست. این پروژه به تعبیری مجسمه‌ای پویا متشکل از تعامل مردم در فعالیت‌های روزانه‌شان است. این‌یک طراحی متحرک باانگیزه و هدف اصلی‌ خوشحال کردن مردم در روزمرگی‌های خسته کننده شهری است. این پروژه یک مثال و نمونه عالی‌ از طراحی اجتماع محور یا مردم محور است. این پروژه در مدت کوتاهی‌ اتفاق افتاد در حالی‌ که در خاطره شهر سانتیاگو ماندگار است و این دقیقاً چیزی است که طراحان منظر به دنبال آن هستند؛ تداعی ذهنیت از طریق عینیت منظر. این طرح قسمتی‌ از ردپای ۱۰۰ معمار و طراح است که لذت بخشیدن و خوشایندی محیط عمومی‌ را در آینده نیز تضمین خواهد کرد.


منبع: landarchs

منبع برگردان: معمار منظر

مطالب بیشتری نیست