سباستین شوتایسر| عکاس


در مقام یک دانشجوی عکاسی که با دوچرخه چند ماه در سال‎های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ در دره‎های مالی سفر کردم، زیبایی مساجد کوچک خشتی در آبادی‌های دور افتاده مرا به شگفتی انداخت، چرا که ناگاه خود را چون بافت زنده‎ای برجامانده از معماری کهنسالی عیان می‎کردند. به اروپا که برگشتم، دریافتم که این معماری بومی عمدتاً مستندنگاری نشده است. با این که برخی از نمونه‎های شاخص این شیوه‎ی «سودانی[۱]» توسط نهادها و فعالان فرهنگی چون یونسکو[۲] و ویراستاران بین‌المللی کتاب و مستندنگاران حفظ و حراست می‌شوند، به نظر می‎رسد هیچ کس برای ثبت و ضبط مساجد بی‎نام‌ونشان روستاها به خود زحمتی نمی‎دهد؛ حتّی توریست‌ها که در مسیر جنه[۳] و تیمباکتو[۴] مشغول اکتشاف‌اند، از کنار آنها بی‌تفاوت می‌گذرند. بنابراین تصمیم گرفتم به شکل گسترده از مساجد دلتای داخلی رود نیجر[۵] عکس‌برداری کنم. این مجموعه‌ی عکس، که از پانصد و پانزده مسجد گرفته شده است، مشتی نمونه‌ی خروار از مساجد خشتی در دلتای داخلی رود نیجر است. مدرنیته‎ی پیش‎رونده و بی‎توجه به شیوه‌های «کهن» ساخت، ادامه‌ی حیات این معماری را تهدید می‌کند.

منبع: Archnet

[1] ‘Sudanese’

[۲] UNESCO

[۳] Djenne

[۴] Timbuktu

[۵] the Niger Inner Delta

مطالب بیشتری نیست
کانال تلگرام
اینستاگرام